Nie mam dzieci- nie jestem traktowana powaznie?

mi stuknelo 31 lat w czerwcu i zauwazylam ze od jakiegos roku czasu jestem coraz mniej powaznie traktowana przez kolezanki co maja dzieci owszem pogadaja ze mna o ksiazce ,podrozach , filmach ale jak przychodzi co do czego to nigdy nie moge byc zmeczona, smutna, nie moge narzekac na prace, szkolenia do 20 w nocy, sprzatanie, gotowanie bo nie mam dzieci wiec nie wiem o czym mowie.... zauwazylam jakas magiczna nic porozumienia miedzy matkami, niby rywalizuja miedzy soba ale pomoga sobie w problemach, chorobie dziecka, doradza, pozycza, wysluchaja a na bezdzietne patrza troszke z ironia i juz nie sa tak chetne do pomocy czy mam schize czy naprawde tak jest?