mam chore wyobrazenie o milosci...

Takie ksiazkowo-filmowe chyba.Ze ludzie sa ze soba na zawsze, ze nie przestaja sie strac, ze maja wewnetrzna potrzebe dbania o druga osobe, ze razem wychodza, rozmawiaja o ksiazkach, ze sa jakies romantyczne gesty...toz to chore.Marze, ze ktos bedzie mnie wielbil z wzajemnoscia, ze moj smiech bedzie go cieszyl, ze bede patrzec jak spi...glupie,wiem:/

Nie, to nie jest chore tylko prawdziwe :) tylko trzeba się sporo napocić żeby znaleźć osobę która taka jest

jak najbardziej normalne

racja, glupie. Tez tak kiedys mi sie wydawalo, ale zycie pokazuje, ze jest zupelnie inaczej. Swiat realny jest pelen obludy i nienawisci. Im szybciej sobie z tego zdasz sprawe tym lepiej

Naprawde?Bo ja mam wrazenie, ze ogolnie jestem jakas niedzisiejsza. Przyjazn tez jakos inaczej traktuje.Inaczej niz wiekszosc znanych mi osob:/ Frustrujace jest to, ze szanse na taka milosc sa mniej niz nikle...chyba mnostwo ludzi tkwi po uszy w tombaku.Lacznie ze mna:/

Samuel...gdybym sobie nie zdawala, to nie pisalabym,ze chore:) Zdaje.Niestety.Powiedz sam...czy to by piekne nie bylo?

heh ja mam tak samo tylko z tą różnica ze mam cudownego faceta- juz ponad dwa lata a dalej traktuje mnie jak bysmy sie dopiero poznali i dalej sie stara, cholernie sie stara, to jest cudowne, kiedy sie budze obok niego a on na mnie patrzy ja spie i sie usmiecha xd jest cudowny :)

Marta...dobijasz mnie:/ Gratuluje:) Nie wiem...probuje zaakceptowac stan faktyczny ale mam wrazenie, ze cos mi ucieka.Mam 30 lat do cholery.Gdzie to szczescie??

kup sobie psa albo kota. To małe szczęście, ale miękki i puszyste szczęście :)

:) Nie chodzi o brak szczescia.Mam rodzine, mam dzieci.To jest szczescie. Jakis rodzaj szczescia.