Problem z samoakceptacją

Więc problem jest taki, że na co dzień nie mam z tym takiego wielkiego problemu. Wiadomo, nie podobam się sobie w stuprocentach, ale zamiast narzekać staram się ubrać coś ładnego, ładnie się pomalować i czuć się dobrze, więc przy znajomych nie przeszkadza mi mój wygląd i czuję się, no luźno :D Ale kiedy przychodzi sytuacja, że ktoś mi się podoba, to po prostu całkiem tracę wiarę w siebie... Chodzi o to, że nie potrafię uwierzyć, że mogę się komuś spodobać (kiedyś tak mi się ubzdruało -,-) i do tej pory to "hasło" hamuje mnie w jakichkolwiek relacjach z mężczyznami. Nawet jeżeli koleś daje mi znać, że mnie lubi, to zaraz wymyślam, że robi tak do każdej, że mu się pomyliło czy po prostu traktuje mnie jak koleżankę... Wiem, że to złe podejście, ale wiem też, że jest tak dlatego, że potrafię się racjonalnie określić i jakąś lśniącą pięknością to nie jestem XD Co zrobić, żeby się przełamać? Bardzo mi to przeszkadza, bo często nie pozwala mi to zrobić żadnego kroku, bo "pomyśli, że taka gruba i brzydka się do niego przystawia i mnie wyśmieje"... Dziwna sytuacja, dlatego może macie jakieś pomysły jak sobie z tym radzić?

bo te co sie maluja to..ukrywaja swoja brzydote i potem nie sa pewne siebie...;) I nie jest to zart taka kobieta uwaza, ze lepiej wyglada z makijazem..wiec nie jest pewna siebie samej.. rozumiem ciebie..ale co doradzic? moze jakies wartszrarty psychologiczne praca nad soba?

Większość facetów widząc kobietę myśli ładne nogi/piersi/włosy/usta/oczy/pupa itd (niepotrzebne skreślić potrzebne dopisać) bo zwracamy uwagę na to co ładne w danej kobiecie. A po drugie nie da się abyś się wszystkim podobała więc jak nie jednemu to innemu się spodobasz :)