"Żebrzące" dzieci - problem czy nie...?

Witaycie kobitki, jestem mamą 3 dzieci - najstarszy prawie 6 lat i 3,5-letnie bliźniaczki. Starszy synek i jedna z córek są dziećmi bardzo otwartymi, co mnie momentami denerwuje. Syn, gdy jesteśmy u dziadków na działce, ciągle lata na posesję sąsiadów, łazi za sąsiadką i opowiada wszystko jak leci. Młodsza córka zaczyna mu od pewnego czasu towarzyszyć :-O Często gęsto dostają tam jakieś jedzenie, bo przeciez tamci ludzi kiedys cos musza jesc, a dzieciaki właża do nich często i o różnych porach. Aktualnie jesteśmy na Mazurach, mieszkamy u fajnych ludzi, ale też młody jak tylko wracamy na kwaterę, lata do gospodarzy i opowiada wszystko o nas. Teraz wieczorem zabrakło mleka i masła, maz wlasnie wybierał sie do sklepiku, wchodzi gospodyni, niesie maslo i mleko, i jeszcze szynke i ciasto, bo syn powiedział, że nie mamy na kolację . Wkurza mnie to, bo nie jesteśmy jakimis żebrakami, dzieci są zadbane, poswiecamy im normalnie czas, a tu takie numery... Druga córka jest pod tym względem "normalna", lekko zdystansowana do obcych, taka powiedziałabym, lojalna w stosunku do rodziny... Nagadałam młodemu, ze tak nie powinno sie robic, ale teraz zaczelam miec watpliwosci, czy dobrze robie i czy powinnam to traktowac w kategoriach problemu. A moze to dobrze, ze jest taki otwarty do innych, bedzie mial dzieki temu ławtiej w życiou. Jak myślicie???