nerwowy 2 latek pomoy

witam, jestem mama 2 latniego chlopca..pisze na tym forum bo nie wiem juz co mam robic otoz moje dziecko jest tak nerwowe i niespokojne ze nie daje rady...ciagle placze( upadnie mu zabawka zamiast podniesc to jest placz), jest marudny, ciezko go zabawic.. nie jest to codziennie bo np teraz ladnie sie bawi ale przychodzi taka chwila ze nie jestem go w stanie uspokoic...jak sobie z takim malcem poradzic, czy ktoras mama tez ma taki problem u swojego dziecka????

Moim zdaniem dużo zależy od podejścia rodzica do dziecka, dziecko też dużo wyczuwa. Ja np mam bardzo dużo cierpliwości i raczej nigdy nie podnoszę głosu i nie krzyczę, nie muszę po prostu. Mały ładnie się słucha i potrafi grzecznie, spokojnie się bawić, jest też cierpliwy, natomiast dziecko siostry też jest nerwowe, ale nie dziwię się temu, siostra ciągle go wyzywa, nie ma do niego wcale cierpliwości, więc dziecko też szybciej się denerwuje, może ostatnio brakowało Ci cierpliwości? Bo zazwyczaj to dzieci podłapują takie nerwowe zachowania od rodziców właśnie. Chyba ,że Ci się to nie zdarza, to może po prostu wkraczać w nowy etap rozwoju i być bardziej nerwowym..Różne są sytuacje, jeśli jednak nie dzieje się to aż tak często to się nie martw, czasami już tak jest.

spokojna głowa mój synuś też był taki i przeszło teraz ma 4 i jest cudownym dzieckiem więc daj mu czas i jak np. upadnie mu zabawka i będzie płacz to nie zwracaj zbyt uwagi.Zobaczysz będziesz jeszcze dumna ze swojej iskierki jak ja z mojej

szczerze do cierpliwych nie naleze...syn ma brata blizniaka ( o wiele spokojniejszy), czasami krzykne bo brakuje mi nerwow, nabawilam sie nawet nerwicy...moze masz racje trzeba sokoju

Głowa do góry :) Jak masz 2 to tym bardziej rozumiem ,że brakuje Ci cierpliwości, ja miałam na myśli, jeśli nie masz tej cierpliwości stale, mocno się irytujesz i często krzyczysz, wtedy może podłapywać Twoje zachowania i robić to samo by wyrazić swoje emocje, ale jeśli zdarzy Ci się czasami to nie martw się, niczym nie zaszkodzisz. Mimo wszystko cierpliwość jest przydatna.

dziekuje elka... mam nadzieje ze bedzie ok ...jest jeszcze wiele innych spraw ktore mnie martwia otoz bardzo malo mowia ta=kie tam podstawowe slowa mama, tata, baba i odglosy zwierzat ale niechetnie powtarzaja...3zastanawialam sie czy by ich nie przebadac na autyzm, mali nie chca bawic sie z innymi dziecmi ale to jeszcze rozumiem bo oni przebywaja z doroslymi a dzieci rzadko widuja