jak tu dalej zyc w tej polsce?

mowi sie, ze jestesmy narodem narzekaczy, ale jak sie tu cieszyc zyciem, jak ledwo po jednej wyplacie juz marze o drugiej i nie moge sie jej doczekac? ok mieszkam z mama wiec pewnie kazdy powie, ze mam lajcik w porownaniu z tym, gdybym miala sie sama utrzymac. byc moze, ale nie jest nam lekko. moj ojciec odszedl nagle pozostawiajac nas z mnostwem niepozalatwianych spraw, dlugow itp. czasem juz nie mam sily. pracuje i studiuje, wydjajac 1/3 mojej pensyjki, bo ciezko to nazwac wynagrodzeniem po to, by miec zapewniona (?) dalsza prace i trzy stowy pensji do przodu. mamie tez pomagam, dodatkowo kupuje do domu jedzenie nieraz chemie. nie jestem w stanie nic odlozyc. z chlopakiem chcemy zamieszkac razem, ale znowu jest dylemat u mnie nie ma warunkow, zreszta co to za mieszkanie z matka, a od niego bym miala jescze dalej do pracy, wiec znowu cala reszte co bym zarobila, wydalabym na dojazdy. u niego tez praca niepewna... chce mi sie plakac. uczylam sie tyle, chcialam i chce zyc w Polsce, zalozyc rodzine, ale jak? ciagne etat i umowe zlecenie, ale maksymalnie udaje mi sie dociagnac do dwoch tysiecy, gdzie 1/4 daje mamie, 400 idzie na studia, reszta to zycie, dojazdy do pracy, zakupy... a ceny wciaz rosna...;/ wiem ze zaraz sie odezwa ludzie, ze sami maja 1500 brutto, ale uwierzcie, musze sie nazapierdalac na te 2000 i to nie zawsze mam. i nie mam tej kasy sama dla siebie. sa miesiace ze mam 1400 na reke. umowe mam z roku na rok, jak tu cokolwiek planowac? jak przyjmowalam sie do pracy to imi mowiono zebym kobczyla studia, to bede miala pewniejsza prace. teraz nie wiem czy w ogole dalej bede pracowala.

w Polsce nie da się żyć normalnie

jeszcze mam dola, bo tesknie za tata... i zimno mi.. w tym mieszkaniu nawet porzadnego ogrzewania nie ma;(

Niestety to sa realia zycia nie tylko w Pl.Ja wyjechalam z kraju pare lat temu i tez kokosow nie zbieram.WSzedzie daleko zeby dojezdzac(sklep,praca itp) a auto na wode nie jezdzi.Benzyna straaaasznie droga.Zmuszona bylam pozbyc sie duzego auta w celu ekonomicznym.Zycie jeszcze drozsze,nie wspomne o rachunkach i coz z tego,ze czlowiek zarabia w euro?Niestety nikt mi nie pomogl,bo rodzice byli biedni jak mysz koscielna i trzeba bylo radzic sobie samemu.Teraz czasem wielkie pretensje od rodzinki,ze zyje zagranica i nic nie wysle nawet...bo przeciez w luksusach uplywa mi czas.Wracac nie mam po co,bo pracy nie znajde,wiec trzeba sie meczyc dalej i taka to rozowa przyszlosc.:-p

jak wygladal twoj wyjazd ? ciezko bylo na poczatku?

Mialam o tyle dobrze,ze znalam jezyk,bo stwierdzilam,ze bez tego ani rusz,wiec najpierw kurs w Pl a potem kontynuowalam go dalej.Naturalnie,ze bylo ciezko.Poczatki pracowalam fizycznie ,czasem ponad wlasne mozliwosci:-(

a teraz co robisz:)?

Pracuje w opiece spolecznej(taki dom starcow)po naszemu:-)

bogaci beda sie jeszcze bardziej bogacic, szaraczki jak Ty i ja zamienia sie w biedakow.. dlatego rowniez opuscilam moj kraj bo nie dawal mi zadnej szansy bycia samodzielnym(pomimo ukonczonych studiow), musialabym wiecznie katem u mamy na garnuszku pozostac.. zgloza..

ja wlasnie jestem po pracy socjalnej i chcialabym wyjechac za granice ale za bardzo nie moge pracowac fizycznie(chory kregoslup) myslisz ze bylaby dla mnie praca za granica? czy dac sobie spokoj

Jesli znasz jezyk jakis tam,to sprobuj.U nas np jest brak pracownikow socjalnych

no znam slabo angielski:o

Do Prognoza.... Co racja,to racja.Ja patriotka tez nie jestem i mam w d...e kraj,gdzie mlodym ludziom nie stwarza sie warunkow na start.

U Nas akurat po francusku sie mowi:-)moze podszkol Swoj jezyk,bo to pomaga naprawde

Ale angielski tez mile widziany.Zycze powodzenia:-)