Mamy autystyków

Zapraszam mamy dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Mój synek ma 3,5 roku. Od 3 miesięcy diagnozujemy go w kierunku autyzmu. W tej chwili wstępnie wygląda to na CZR.

Kiedy się zorientowałaś, że coś jest nie tak? Czy w okresie niemowlęcym były jakieś symptomy? Był z synkiem kontakt emocjonalny? Chodzi mi o to czy się uśmiechał, czy reagował na rodziców radością itp

Szczerze to cała sprawa wyszła dopiero kiedy w tym roku od września poszedł do przedszkola. Tam Panie zwróciły uwagę na jego dziwne zachowanie. Ja przypuszczałam że coś jest nie tak już od wiosny tego roku kiedy młody zaczął bać się ludzi. Jako niemowlę a później jako starsze dziecko był zawsze radosny, żywy, wiecznie usmiechnięty. Nie wykazywał zaburzeń w kontaktach emocjonalnych. Jednak co było bardzo charakterystyczne nie pozwalał na bezpośredni kontakt osobom spoza rodziny.

witam moje dziecko jest diagnozowane w kierunku spektrum autyzmu od roku niepokoilo mnie jego zachowanie zglosilismy to na bilansie dwulatka wszystko trwa bardzo dlugo ogromne kolejki do specjalistow dodam ze nie mieszkamy w pl wiec zostalam z tym sama bo rodzinny lekarz do ktorego kieruje moje pytania nie ma pojecia o czym mowie kaze czekac na wizyte u pediatry mam pare watpliwosci moze ktoras z was miaja podobnie wiec bardzo prosze o odpowiedzi;okolo 3tygodni temu wprowadzilam malemu diete bezgluten,bezmleczna i cukrowa na poczatlu bylo ok obecnie jestesmy 3tydzien na dietce i maly dzisiaj w nocy wymiotowal od kilku dni robi luzno kupki i smierdzaca,nie duzo raz dwa razy dziennie dzisiaj wiecej nie wiem czy tak ma byc prosze o wasze opinie doswiadczenia to dla mnie bardzo wazne,dodam ze mielismy robionych badan bo najierw pediatra za kilka tygodni moze miesiecy potem kilka miesiecy oczekiwania na wyniki z badan wiec sama sie zdecydowalam wprowadzic diete maly ma 3latka

Merka witaj :) Nie wiele pomogę Ci w sprawie diety dlatego że ja jej nie wprowadzałam. Na razie planuję zrobić Młodemu badania w kierunku grzyba. Jedno mi natomiast wpadło do głowy. Być może zastapiłaś nabiał jakimś innym produktem np. mleko krowie mlekiem sojowym i to wywołuję u Twojego dziecka reakcję alergiczną. Nie myślałaś o powrocie do Pl w celu zdiagnozowania dziecka? Fakt że u nas też trochę to trwa ale wydaje mi się że szybciej niż u Ciebie w kraju. A jeśli mogę zapytać to jakie to państwo? Znam parę która przyjechała z Hiszpanii do Polski żeby zdiagnozować dziecko.

autorko, bardzo Cię prosze napisz co to znaczy ze nie pozwalał na bezpośredni kontakt z obcymi? Mój synek krzyczy, gdy ktoś za blisko podejdzie do niego z obcych i dlatego mnie to interesuje. Wyrzuca tez wtedy zabawki z wózka itp. ale wszyscy lekarze nie widza w tym nic złego. Jak to wyglądało u Ciebie?

mnie się też zdarzyło ---> Mój syn jako maluszek nie reagował na obcych ludzi tak jakby ich nie widział, nie uśmiechał się do nich, nie odpowiadał na zaczepki słowne i fizyczne. Tej wiosny kiedy po zimie zaczęliśmy wychodzić częściej na zewnątrz Młody zaczął się chować za mną jeśli widział zbliżających się ludzi, płakał w miejscach publicznych. Całe lato musiałam pracować nad nim żeby zachęcić go do kontaktu z innymi. Wtedy jeszcze nie miałam diagnozy ale to było jednym z pierwszych objawów (pomijając to że nie mówił), które mnie zaniepokoiły. Na zaburzenia ze spektrum autyzmu składa się wiele cech. Nie zawsze niechęć do obcych jest od razu brana jako cecha autystyczna ale warto poobserwować dziecko, poszukać ewentualnych nieprawidłowości żeby jak najszybciej zacząć działać. Ile twój synek ma lat?

Dziewczyny a jak się do tego mają szczepienia dzieci ?

są różne badania prowadzone na ten temat ale nie jest udowodnione jednoznacznie że szczepienia powodują autyzm. Tak na prawdę nie wiadomo dokładnie jakie są przyczyny autyzmu. M.in. wymienia się właśnie szczepienia, zanieczyszczenie środowiska, problemy metaboliczne, uszkodzenia mózgu, uwarunkowania genetyczne, komplikacje w ciąży i w trakcie porodu itd.

Nie wiem, czy mogę się wtrącić, bo nie mam dziecka z autyzmem, ale może któraś mama będzie chciała skorzystać. Kolejność postępowania przed podjęciem terapii biomedycznej (po zdiagnozowaniu. Ułatwi to pracę zarówno dziecku jak i rodzicom). Niestety wymaga czasu i dużego samozaparcia, a lekarze często o tym zapominają, albo nie chcą pamiętać: 1. sprawdzić, czy u dziecka nie ma pasożytów, 2. skontrolować lub zmienić dietę (np. nie podawać słodkich, gazowanych napojów), 3. sprawdzić czy nie występuje jakaś alergia, 4. sprawdzić czy nie ma candidii, 5. analiza włosa - czy nie ma zatrucia metalami ciężkimi, 6. czy nie ma zakażeń wirusowych (np. opryszczki), 7. czy nie ma padaczki. I tu chciałabym zaznaczyć, że jest jej ok 30 rodzajów. Jej objawami nie zawsze są typowe ataki, ale może też być zaburzenie czucia. Może być padaczka z okolic wzrokowych (pojawiają się błyski, a nawet całe obrazy), z okolic słuchowych (słyszy się wyrazy, czy elementy muzyki), węchowych (nagłe odczuwanie nieprzyjemnych zapachów), smakowych, z okolic przedsionka (chwilowe zaburzenia równowagi). Mogą to być ataki śmiechu czy ślinienie (ale nie ma ono nic wspólnego z problemami z przełykaniem, bo wtedy dziecko zaślinione jest cały czas). Napady może poprzedzać krzyk. 8. czy nie ma odruchów przetrwałych. Wszystko to bardzo utrudnia pracę z dzieckiem. Tak więc najpierw należy "wyleczyć" z tych w/w a później podejmować właściwą terapię z dzieckiem. Oprócz tego mogę zaproponować test m-chat, który składa się z 23 pytań. Odpowiadają na nie rodzice, pod warunkiem, że dziecko ma już skończone 2 lata. Nie zdiagnozuje on autyzmu w 100%, ale można podejrzewać np. spektrumautyzmu.

Jeśli chodzi o szczepienia, to miałam okazję poznać opinię matek, które twierdziły, że są one niedobre i dzieci nie szczepią. Dla mnie osobiście to głupota. Jak można dzieci nie szczepić? Odnośnie szczepień raczej dominuje przekonanie, że sama szczepionka nie wywołuje autyzmu, czy jego spektrum, ale może być "wydarzeniem" w życiu dziecka, które uwidoczniło chorobę. Tzn. autyzm, czy np. ZA zostałby wykryty, ale trochę później, a sama szczepionka jedynie przyspieszyła widoczne objawy.

Mój ma 22 miesiące. Uśmiecha sie do obcych, zaczepia werbalnie i fizycznie, ale gdy ktos sie pochyli nad jego wózkiem to krzyczał - teraz juz nie krzyczy, ale wyrzuca zabawki czy smoczek. Mówi proste wyrazy, imiona rodzeństwa czy koleżanki-rówieśnicy, ale starsze dzieci miały późną mowę ok. 3 lat ( podobnie jak ja ) więc jest to norma u nas. Bardzo dużo mówi w swoim języku, dobrze bawi sie w grupie rówiesniczej, cociaz zdarza sie, że pociągnie za włosy.... Byłam u dwóch psychologów i na diagnozie Integracji Sensorycznej - wszyscy stwierdzili że dziecko rozwija sie książkowo. Stwierdzono przetrwały odruch chwytny. jednak nie uznano za konieczne wygaszanie tego odruchu. Co o tym sądzicie?

Wiesz trudno z tych kilku zdań coś wywnioskować bo przez internet diagnozy się nie postawi :) Ważnym faktem jest to że psycholodzy nie widzą zaburzeń i integracja sensoryczna jest ok. To ważne bo u autystów zaburzenia SI ro norma. W każdym razie na twoim miejscu dalej obserwowałabym synka bo z własnego doświadczenia wiem że czasami to co nam wydaje się normalnym zachowaniem dziecka dla specjalisty jest przykładem cech autystycznych. Ktoś wyżej wkleił informację nt. testu m-chat. Warto go zrobić!

wkleję tu tekst dzięki któremu udało mi się wyłapać cechy autystyczne u mojego dziecka. Może komuś pomoże :) Objawy autyzmu Należy pamiętać, że pojedynczy objaw występujący u dziecka nie jest równoznaczny z występowaniem autyzmu, lecz występowanie kilku z nich jest już wskazaniem do bardziej wnikliwej obserwacji dziecka. Deficyty i dysfunkcje w porozumiewaniu się - zarówno werbalnym, jak i niewerbalnym: opóźnienie lub zupełny brak w rozwoju mowy, który nie jest kompensowany za pomocą gestów lub mimiki jako alternatywnego sposobu porozumiewania się; brak reakcji na własne imię, niewykonywanie poleceń, niewskazywanie przedmiotów na polecenie (wydaje się, że dziecko jest głuche); niewskazywanie obrazków w książeczkach, dziecko nie lubi gdy ktoś mu czyta, zamyka książeczkę lub usta czytającego; branie ręki dorosłego by coś nią pokazać - dziecko nie posługuje się własnym palcem. Nieprawidłowości w rozwoju społecznym, zwłaszcza w zdolności do uczestniczenia w naprzemiennych interakcjach społecznych: ignorowanie ludzi (ludzie służą za narzędzia)....bierze rękę mamy by coś mu podała, wchodzi po mamie by coś zdobyć, nie traktuje jej jak osoby z którą można wejść w interakcje; nieinteresowanie się innymi dziećmi, samotne zabawy, preferowanie samotności; niewyciąganie rąk do ludzi; nieuśmiechanie się w sytuacjach społecznych; dziecko z autyzmem nie lubi bawić się w chowanego lub w "A ku-ku"; brak kontaktu wzrokowego bądź kontakt krótki, wymuszony; brak naśladowania (nie naśladuje ruchów ciała, odgłosów); bierność (siedzi spokojnie, nie domaga się uwagi, jest grzeczne); nieposzukiwanie kontaktu z innymi osobami w celu dzielenia emocji (dziecko z autyzmem nie pokazuje, że coś go interesuje, że podoba mu się zabawka). Normalnie przychodzi i pokazuje, ze coś znalazł, dostał lub chce by mama mu coś dała. Dziecko powinno wskazywać palcem na przedmiot, którym jest zainteresowane lub o który prosi; nieposzukiwanie pocieszenia i nieoferowanie go innym - brak empatii (gdy dziecko się uderzy lub przestraszy nie przychodzi by się pożalić); małe zainteresowanie kontaktem fizycznym z innymi osobami (dziecko nie lubi się przytulać, wygina się i sztywnieje gdy jest brane na ręce); brak zabaw "na niby" ( już 18 miesięczne dziecko powinno kłaść misie/lale spać, dać jej jeść, pić z kubeczka, udawać, że rozmawia przez telefon). Obecność sztywnych wzorców zachowania, aktywności i zainteresowań: niewłaściwy sposób wykorzystywania przedmiotów/ nietypowa zabawa niezgodna z przeznaczeniem zabawki (np. bawi się samochodzikiem wpatrując się w jego koła lub odwraca samochód i rusza kołami - może to trwać bardzo długo-kilka godzin)lub bierze zabawki do buzi, manipuluje nimi bezmyślnie lub rzuca nimi o ziemię; przybieranie nietypowych póz; silna potrzeba identyczności w otoczeniu (zawsze wybiera tą samą drogę, wszystko musi stać w określonym miejscu i nie można tego przestawić, nie lubi zmian w rozkładzie dnia); noszenie talizmanów (przedmioty bez których nie wyobraża sobie życia - może to być kawałek rurki, kamyczek, piórko...obojętnie co). Zaburzenia związane z przetwarzaniem bodźców sensorycznych: niezwykłe zainteresowania wzrokowe (dziecko lubi oglądać tv z bliska, wpatruje się w słońce, żarówki lub lustra, wertuje książeczki nie oglądając obrazków, mruży oczy, wpatruje się w pyłki, cienie, światło padające na ziemię, macha rączkami przed oczami, kiwa się, kręci w kółko, wpatruje w jeden punkt, "zamyśla się", patrzy "przez" osobę); nietypowe reakcje na dźwięki (boi się odkurzacza,suszarki do włosów, wiertarki czy innych urządzeń,zatyka i odkrywa uszy, lubi zabawki dźwiękowe i bawi się nimi cały czas, rzuca przedmiotami, reaguje tylko na cichy głos lub piszczy); brak reakcji na ból, zimno lub gorąco (nie płacze gdy się uderzy); nietypowa reakcja na dotyk : nie lubi być głaskane, przytulane lub uwielbia się mocno przytulać, wciskać w ciasne przestrzenie, być ugniatane poduszkami. Nie lubi obcinać paznokci, smarowania twarzy kremem. Nie lubi nosić ubrań - rozbiera się, chodzi na palcach lub pociera dłońmi lub stopami o różne powierzchnie ( szorstka ściana, wykładzina). Zachowania autoagresywne (dziecko może się gryźć, szczypać, wyrywać włosy, wkładać palce do oczu...); nietypowa reakcja na zapachy, nadwrażliwość smakowa (wybiera tylko niektóre potrawy, nie lubi kuchni lub uwielbia w niej przebywać, wącha rzeczy które mają zapach, zjada rzeczy niejadalne, często trzyma coś w buzi lub obwąchuje, gryzie ubrania.

autorko bardzo dziękuję za ten test, wychodzi że może jeden z objawów mozna by dopasować.