samotność w sieci

z sieci: Dobranoc :-)

pozeracz serc23: wyszło spontanicznie, nie planowałem tego. Poza tym ja też jutro idę do pracy...

Gilgotki: Pocieszę Cię tym, że odwaga czasami w konsekwencji prowadzi to takich sytuacji, w których ciężko się odnaleźć.

Envelopeinmybox dziękuję za dobre słowo. Teraz już jestem bardziej dorosła i bym tak nie postąpiła, dlatego chcę Go przeprosić a nie mam jak. Z resztą on już pewnie o tym nie pamięta i pewnie zastanawiałby się kto go przeprasza i za co konkretnie. Życzę Ci miłej korespondencji :)

Gilgotki: Na słowo przepraszam chyba nigdy nie jest za późno. Jeżeli w jakiś sposób mogłabyś to zrobić, to także zrobiłabyś coś dla siebie, ponieważ pomimo upływu czasu masz wyrzuty sumienia i żal do siebie, który uwiera. Są sytuacje, które nas kształtują i zmieniają. Trzymaj się ciepło i Dobranoc, może do napisania. To coś powyżej... to nie ja.

Bez obaw, zauważyłam "podszywa". Wysłałam maila z przeprosinami do kilku osób, które miały adres maila zbliżony do tego, który ledwo pamiętam (pewnie nie trafiłam). Najwyżej kilka osób się zdziwi i pośmieje :) Dobranoc wszystkim.

widzę,że więcej osób przezyło cos takiego. Nie da się opisac uczucia, gdy czeka się na ten czarodzeijski e-list. Magia, gdy czujesz ciepło czytając wystukane na klawiaturze słowa. Wydawałoby się, że przekaz elektronicny nie może wywołać ciepła i usmiechu, a jednak... Nie można tylko zapominać, że pisze do nas prawdziwy człowiek i on tez cierpi, gdy zrywamy nagle kontakt. Wiem, bo też to przeżyłam. Czuję się rozbita i samotna.

Tak, przeżyłam. I nigdy więcej. Bo to tylko świat wirtualny. A w realu przyszło wielkie rozczarowanie. Zdecydowanie stracone 2 lata z głupim uśmiechem do monitora :) Ale mimo wszystko wspominam z uśmiechem.

ale zawsze trzeba zachować dystans bo nigdy nie wiemy kto jest po przeciwnej stronie i na ile jest z nami szczery ...

ale zawsze trzeba zachować dystans bo nigdy nie wiemy kto jest po przeciwnej stronie i na ile jest z nami szczery ...

Wszystkie wysłane przeze mnie maile wrócił - nie ma takich nadawców (wiedziałam, że moje słowotwórstwo tak się skończy). CzerwoneUstaKochanki - no właśnie, rozczarowanie (choć to trochę za silne słowo do tego o czym chcę napisać, może bardziej zdziwienie inną postawą w rzeczywistości). Człowiek wyobraża sobie nie wiadomo kogo po drugiej stronie (tworzy obraz ze zdań, często wyrwanych z kontekstu), a potem okazuje się, że coś zostało podkoloryzowane tu i tam i w efekcie spotykasz zupełnie innego człowieka. Wtedy takie małe drobnostki jak deklarowana chęć spacerów kończy się na siedzeniu na tyłku - wiem, marny przykład, na dodatek z wątkiem romantycznym, więc w ogóle niepasujący do tego tematu, ale mam nadzieję, że wiecie o co mi chodzi :) Jednak takie pisanie zwykłych, miłych wiadomości do niczego nie zobowiązuje, więc życzę każdemu ciepłych maili od nieznajomych :)

Dwa lata temu przeżyłam taki "internetowy romans" :) Najpierw były maile, potem gg, skype, aż w końcu się spotkaliśmy i czar prysł. Kompletnie nie mieliśmy o czym rozmawiać, aż w końcu zerwaliśmy kontakt. Mimo wszystko całą sytuację wspominam bardzo miło, i chętnie znowu poznałabym kogoś w ten sposób :)

@G: dzieki, tez Ci tego zycze.

Przeżyłam taki czas, kiedy prawie codziennie koperta czekała na mnie. Dawno, dawno temu były też koperty, prawdziwe koperty od niego. I też cieszyły, tak jak te elektroniczne. Tylko, że zmienił się czas, okoliczności i na dłuższą metę pewnych spraw ciągnąć nie można, bo potem boli...

Mnie kiedys jedna laska zaczepila na naszej klasie, gadaiismy chyba rok, a pozniej spokalismy sie w realu. Jestesmy znajomymi.

Gilgotki: Trzymałem kciuki, żeby ten jeden mail odnalazł drogę do celu. Nie czekają na nas napisy końcowe i nie można podejrzeć tego, co jest na ostatniej stronie. Życie nie jest zamknięte w określonej formie, a mimo wszystko chcemy przechodzić do kolejnego rozdziału, następnej sceny i nosimy w sobie niepohamowany apetyt aby jak najszybciej poznać zakończenie. Prawie wszyscy, którzy tutaj przypomnieli sobie o tej magii zamkniętej koperty, na którą czekaliśmy, i którą prawie obsesyjnie pragnęliśmy zobaczyć, pisali o tych przeżyciach z nostalgią i sympatią. Niezależnie od tego jaki był epilog, zgodny z wyobrażeniami, lepszy niż marzenia, czy wręcz przeciwnie...

pięknie napisane ... dobranoc :)

Dobranoc :-)

któregoś dnia list nie przyszedł, nie przyszedł też następnego dnia, nie przyszedł za tydzień, miesiąc, rok... bolało...

przychodzą tylko reklamy:(

Envelopeinmybox chyba każdy chętnie czytałby takie wiadomości ...dlatego ja tak lubie film ,,Masz wiadomość" i nigdy mi sie nie nudzi ;)

Przypomniałam sobie o tych listach i znów ogarnęła mnie nostalgia... Tak bardzo mi brakuje tamtych listów...

margaret95: "Masz wiadomość" oglądałem chyba w zeszły piątek w TV. Może podświadomie ten film też w jakiś sposób zainspirował mnie do przemyśleń o mailowej korespondencji :-) Komputery były wtedy trochę większe, trochę bardziej kanciaste. Po za tym nic się nie zmieniło... To był chyba pierwszy film, a przynajmniej pierwszy popularny, który opowiedział fajną historię o radości z korespondencji. Sprawdziłem przed chwilą... 1998 rok. To u nas też w tym czasie niektórzy czekali przed szklanym ekranem na swoją wiadomość.

dlaczego jeszcze nie spisz ?

moja wiadomosc chyba bedzie pusta cos dzis onet szwankuje mi i mobilnie i normalnie wiec ponowie jutro oki ;)

samotnośc w sieci samotność w tłumie To chyba bolączka naszych czasów. Nie potrafimy żyć ze sobą. Już nawet piosenki o tym powstają..... http://www.youtube.com/watch?v=jS5TvDcDofc

a może właśnie dlatego jesteśmy samotni, bo swoje uczucia przenieśliśmy na e-poziom? Kiedyś ludzie po prostu do siebie przychodzili, jak chcieli z kimś pogadać. A teraz? Teraz trzeba się anonsować. Zadzwonić wcześniej, napisać smsa, e-maila. Robimy przesiew znajomych i w konsekwencji zostajemy sami.

Ktoś napisze, że wtedy były inne czasy. Owszem były inne - trudniejsze. Kobiety posiadały po 4-5 dzieci, prały ręcznie, albo we Frani, nie miały zmywarek, pampersów dla dzieci, a odkurzacz był luksusem. Do tego pracowały w fabrykach fizycznie, bo najbardziej rozwinietą klasą była chłopsko-robotnicza. Mniej było ludzi z wyższym wykształceniem lekarzy, nauczycieli, pracowników administracji. Nasze babki szły na pole o 4 rano wracały o 20. I ludzie trzymali się bardziej ze sobą. Spotykali na wódkę i pogaduchy. teraz ludzie mają wszystko, ale nie mają siebie.

teraz tez sa spotkania i wyzsza kultura kazdy ma prawo wyboru ale jesli polak polakowi jest wilkiem to wolimy nie miec falszywych przyjaciol ,mamy rowniez wieksze wymagania i oczekiwania ..w tamtych czasach z tej biedy wystarczyla flaszka narabac sie i narka ..sorki ale wtedy wszystko bylo szaro bure .

wrazliwa2013, Mam wrażenie, że Ty też nie poświęcasz zbyt wiele czasu na sen ;-) Chociaż podobno wszystko jest względne, szkoda go..., prawda ?