Dylematy wieku sredniego: Dzieci...tak cz nie?

Jestem juz w takim wieku, ze to chyba ostatni dzwonek, aby zdecydowac sie na dziecko (jezeli wogole nie jest juz za pozno). Nigdy nie odczuwalam potrzeby bycia Mama, mysl o posiadaniu dziecka przerazala mnie i duzo sie w tym temacie nie zmienilo. Zdarza mi sie jednak watpic w slusznosc mojej decyzji....Dodam, ze maz ma te same poglady, co ja...kochamy sie i we dwojke jest nam naprawde dobrze. Wiem jednak, ze wiele bezdzietnych malzenstw, pozniej bardzo tego zalowalo. Pytanie: Warto sie zdecydowac, tylko dlatego, zeby na starosc nie zostac samym? Czy to nie bylby egoizm?

tez mialam ten dylemat :) Najgorsze bylo podjecie decyzji o zmianie calego zycia.Kazdy pyta,kiedy dzieci,a ja nie moglam sie zdecydowac.Tez nam dobrze we 2.Najlepsza bylaby wpadka,no wiec byla i jestem w ciazy.Cieszy mnie ten fakt :)

chcesz powiedzieć że tylko strach przed samotnością jest jedyną motywacja do macierzyństwa ?

oj zdecydowanie tak :) powiem ci że jakbym nie miała tak posranego życia (nie poukładało się tak jakbym chciała) oraz odpowiedzialnego faceta z jajami i mózgiem w miejscu gdzie jego przeznaczenie to miałabym dzisiaj nie jedno a przynajmniej trójkę dzieci :)

jestem w podobnej sytuacji Twój wiek facet z którym jesteśmy razem kupę czasu ale bez dziecka i teraz nie wiem....czy je mieć czy nie mieć ach za dużo by pisać,tysiące pytań nie tylko dotyczące wieku ale i związku przyszłości ewentualnych porażek stąd rozterki ;)

Prawda, ale my tacy `uwazajacy`:) Wiem, ze gdyby tak sie juz stalo, to nie zdecydowalabym sie na aborcje. Za bardzo szanuje zycie. Mnie najbardziej przeraza mysl, ze gdybym zostala Mama, poswiecila swoj czas,kawal swojego zycia, nie mam gwarancji, ze to dziecko bedzie mnie kochalo. Czasy, w ktorych zyjemy sa tak inne od tych, ktore znam,nie wiem cz warto kogos tak `narazac`, pokazywac ten wariacki swiat:)

to nie my piszemy scenariusz tylko życie i nie zawsze układa się nam jak chcemy , a może zbyt krytycznie oceniasz swojego faceta , kobiety często tak mają ...

Moze to okrutne, ale tylko strach przed samotnoscia i ogromna milosc do mojego meza, sa powodem moich dylematow. Boje sie, ze jak go zabraknie, to mi juz nic po nim nie zostanie...ale to nie sa dobre powody, wiem..dlatego nie jestem w stanie sie zdecydowac.

mam czasem tez ten dylemat co autorka jestem z mezem i jest nam naprawde cudownie,boje sie ze dziecko przewroci swiat do gory nogami i juz nie bedzie tak dobrze:(

a ile masz lat?

bez urazy ale ty chyba wielką egoistka jesteś ...

to chyba wszyscy wiedzą a najbardziej ci którzy mają dzieci jak ich pojawienie przewraca świat do góry nogami ...

Mam 40 lat, nie sadze, ze jestem egoistka, gdybym byla dawno zdecydowalibysma sie na malucha..

co to ma z egoizmem teraz ejjj no lepsza świadoma decyzja jak tych nie świadomych biegających potem osmarkanych brudnych i głodnych po podwórkach to są rozważania za i przeciw decyzja świadoma taka żeby jej nie żałować w tej sytuacji wszystko się liczy rozumiem autorkę ja na ten przykład też boję się że już nigdy nie wrócę do formy fizycznej jak z przed ciąży myślisz że to próżność albo egoizm?? otóż nie ! to meżczyźni są tego przyczyną ....bo i owszem kochać kocha ale jak wyglądasz jak wór po mące to nagle mu się odkoc***e i zakoc***e w młodszej i lepiej wyglądającej o !

Tu nie chodzi o rezygnacje z czegos, poswiecenie, obowiazki....ja tego nie czuje...Wiele kolezanek mowilo mi, ze tez tak mialy,a po urodzeniu zmienil im sie caly swiatopoglad..nie wiem...

masz 40 lat i zastanawiasz sie nad pierwszym dzieckiem ... Zdajesz sobie sprawę ,ze po pierwsze wcale tak łatwo może nie być ,zeby je począć a po drugie jak bardzo zwiększa sie ryzyko wad i chorób u dziecka ze względu na twój wiek ?

tez uwazam, ze to wymaga rozwazan, przygotowania sie i pewnosci, ze sie tego naprawde chce...`zrobic, zeby zrobic` to nie sztuka...

ja niegdy nie mialam parcia na dzieci, doczekalam do ostatniego momentu, balam sie ,ze cos strace z zycia, nie przezyje go w pelni( czyli takze , jako matka/babcia). I byla to najlepsza decyzja mojego zycia, dzieci to dla mnie i meza nieustanna radosc i to, co nas jeszce bardziej laczy, nowe tematy, wyzwania , doswiadczenia, nowe spojrzenie na swiat- bo ile mozna zyc tylko swoja karierą:) Jesli kochasz siebie, męza i swoich bliskich, do ktorych dziecko bedzie podobne - bedziesz je kochac i bedziesz szczesliwa.

A ja myslalam, ze zostane tutaj ``zlinczowana``, dlugo dumalam, czy poruszyc ten temat. Milo mi, ze nie nie ja jedna mam Taki dylemat, tzn. milo:)fajnie, ze rozumiecie:)

ja wiem tylko że pojawienie się dziecka to wielka odpowiedzialność i całkowicie zmienia życie na wiele lat

gimbaza jeszcze śpi dlatego mozan pogadać - za i przeciw :)

Jeszcze jedno pytanie: a co Was sklonilo do podjecia tej decyzji? Wiele z was nie chcialo, podobnie jak ja i co sie stalo, ze zmienilyscie decyzje?

Ja tez bardzo kocham swojego meza i tez bylo nam bardzo dobrze tylko we dwoje,ale z czasem zaczelam zastanawiac sie jakby wygladalo nasze dziecko do kogo byloby podobne,czy mialoby oczy niebieskie czy piwne po mezu ,pragnelam . Zastanawialismy sie i to przyszlo tak samo z siebie ze zapragnelismy tego dziecka no i dzisiaj mam tròjke i jestem szczesliwa ze sa,kazde rozne ale jakze podobne do nas. Autorko zycze ci abys zaznala tej szczegòlnej milosci,ktòra owszem wywròci twoje zycie do gòry nogami ale tez je ubarwi i doda sensu .Pozdrawiam:)

ja nie miałem takich dylematów więc przemilcze ...

ale tak jak napisała dziewczyna powyzej ileż można żyć tylko karierą i dla siebie? masz odpowiedni wiek kochana :) Jak się kochacie to dziecko będzie dopełnieniem tej miłości możliwe nawet ,że pokusisz się o drugie ;) ja mam jedno a chciałabym jeszcze jedno to jest cudowne przeżycie i codzienność patrząc jak rośnie jak się zmienia jak rozwija uczy

Masakra. Teraz ma 8 lat i jest fantastyczny. Ale jak sie urodzil ja mialem 35. To nie jest "posiedziec dluzej w pracy". Tylko jak zycie w gettcie. Faceci po 30 bezdzietni pownni byc kastrowani na wszelki wypadek, bo nie wiedza w co sie pakuja. Potrzeba formy fizycznej i umyslowej przez kilkanascie lat! Dopoki dzieciak sie nie usamodzielni. A rodzic ma luz pierwszy raz, gdy nie musi latac wycierac tylka po kupie. Samozaparcia zycze.

Nie wierzcie, że jest aż tak dużo ludzi, którzzy maają dzieci, bo tak chcą.Dużo jest z tzw. przypadku.Może źle to ujęłam...............ale dochodzą do takiego etapu, że trudno jak będzie to będzie.Taak było ze mną.Zaszłam w ciążę natychmiast i choć miałam świadomość, że tak może się stać , ryczałam niesamowicie po wizycie u gina.Taka kolej życia............dzieci się pojaawiają i są.Owszem, ich obecność przewraca śświat do góry nogaami.Nie kochaałaam się z myślą o tym, że teraz to będę mieć dziecko.........ale raczej może zajdę ale niekoniecznie już teraz.W sumie nie żałuję, bo nie wiem, czy zdecydowałabym się na 100% tak od zaraz- może być dziecko z wadaami, jaaki poród? to są myśli każdego, kto cokolwiek myśli.Gdyby tak usiąść i zastanowić się nad tym wszystkim mielibyśmy zznacznie mniej ludzi.Dlatego czasem nie należy w tej kwestii zbyt dużo myśleć.

tylko musisz sie od razy barac "do roboty", bo w pozniejszym wieku to nie tak hop hop, wiem po sobie. Zycze powodzenia! a na straosc mozesz zostac sama i z dziecmi - ale fizycznie, gdy np , jak moej wyjada za granice. Jednak swiadomosc, ze są, jest wspaniala, nawet na odleglosc zyje sie nie tylko swoim zyciem, ale ich takze, ich radosci i sukcesy cieszą bardziej, niz wlasne.

Moi drodzy, dzieki za wszystkie odpowiedzi, nie wiem na ile pomogly mi one w odpowiedzi na ten nielatwy temat, nie wiem czy jestem/jestesmy w stanie zmienic nasze zdanie, ale wiem ze Problem jest i bedziemy musieli sie z nim zmierzyc. Zmykam, bo w domu nie posprzatane, ja jeszcze w pizamie, obiad niegotowy a maz wraca za 2godziny. Zajrze wieczorkiem. Pozdrawiam wszystkich, zycze milego dnia i dzieki za dyskusje!

przepraszam za literowki - powyzej