przemiany

udalo wam sie przelamac i wyjsc z wlasnej skorupy do ludzi, zmienic wartosc licznika znajomych z zera na jakas konkretna cyfre albo nawet liczbe?

udało sie :) ale to wymaga ogromu zaparcia i wyraznego celu

:) ach ach ale jakze to uczynilas/es - podasz gosciu owo magiczna formule? ;)

tak

tak ? to zapodaj teraz tresc? :) "hej, to ja-przesiakniety samotnoscia zostaniesz moim znaojmym?" :P

Amor mnie szczelił z łuku i znieczulił wszystkie rany ukazując cel

pewnie trafil Cie w dooopsko :P teraz na powaznie - blokuje mnie to ze nie mam znajomych i na sama mysl, ze dana osoba dowiedzialaby sie o tym to wycofuje sie, uciekam

Tak bardzo boimy się czasami o rzeczy nieistotne :D

Nie po prostu powoli zmienialam swoj charakter gralam wesola otwarta osobe tak dlugo az sie taka stalam

to chyba dobrze ,endorfinki sa zdrowe

no halooo - prosze tu nie bagatelizowac moich obaw :) czy ludzie majacy krag znajomych maja chec na nowosci? tacy jak ja nie wyjda do ludzi z rozniastych powodow jak wiec pokonaliscie swoje potwory, opory? pifkiem? lekami? lektura?

Ja ciagle jestem w fazie przemian

Potfory trzeba przykryć czarna płachtą .Używki nie polecam osobiście .Człowiek bez nałogów czy wspomagaczy to człowiek wolny .

Czemu uważasz, że niewielka ilość znajomych ma znaczenie dla drugiego człowieka? To wcale nie musi być wadą. Jeśli chcesz "wyjść do ludzi", to zacznij od banałów. Uśmiechaj się do ludzi będąc na mieście. Płacąc przy kasie, zagadaj coś do kasjerki/kasjera. Uwierz, że niemal każdy będzie miły. W ten sposób, stopniowo oswoisz się z rozmową z obcymi. Nie wiem też, ile masz lat

sporo lat uciekania przed ludzmi - tyle mam :) z pewnych powodow zniknelam kiedys z pola widzenia ludzi - nie chce tego roztrzasac, bylo ale niestety ciagnie sie za mna caly czas zero znajomych = cos z tym czlowiekiem jest nie halo itepe

Ważne że widzisz problem ,chyba że ci tak dobrze ?

nie jest mi z tym dobrze - stad ten temat, w glowie mam tyle barier + mechanizm ucieczki zawsze na czuwaniu, kiedys mi to dawalo komfort ale juz nie daje wiecej

To nie uciekaj :)

ach te wasze rady :D normalnie wyhamowalam w jednej chwili :P

Ej, moje rady były całkiem sensowne ;) Ok, nie wnikam w wewnętrzne sprawy. Chodziło mi bardziej o pracę, naukę itd. No ok, to zero przy znajomych brzmi trochę nienaturalnie. Nie masz nikogo z kim rozmawiasz, nawet sporadycznie?

nie zyje w prozni, nie pracuje w prozni, jednak kiedy konczy sie praca, kazdy pedzi do swojego, poza tym u nas w pracy jest rywalizacja i nie do konca czuje, ze moge sie otworzyc przed tymi ludzmi, moja kolezanka (jedyna z ktora utrzymuje kontakt realny) nie wie nawet o tym moim dylemacie, taki to dla mnie wstydliwie palacy temat

Ale nie musisz się przed nimi otwierać. Trenuj na nich komunikację. Rozmawiaj o bzdetach. Tutaj jakoś rozmawiasz, nie krępujesz się mówić o problemie. Ludziom tam, za drzwiami od Twojego domu nie musisz się zwierzać, ale rozmawiaj. Rozmawiaj i jeszcze raz rozmawiaj. Nawet jakbyś miała wymienić z kimś po jednym zdaniu. Koleżance nie musisz mówić o tym, jak o problemie. Wyjdźcie gdzieś. Spotkajcie się w kawiarnii.

to brzmi tak sensownie i tak odlegle od mojego myslenia ;) wydrukuje normalnie ten temat, i kiedy mnie napadnie to dziwne moje cos powyzej, zajrze w kartke i zastosuje sie do rozwaznych rad :)