bezsennosc, nerwica..mlodosc

Mam 18 lat, jestem w stałym związku od 1,5 roku. Mieszkam w patologicznej rodzinie, w brudnym domu..Szukam pomocy psychologa ale takiego na e-maile, wiadomosci.. cierpie na bezsennosc od dłuższego czasu, klade sie spac o 3,4 w nocy/nad ranem jak kto woli. Zaczynam sie o siebie martwic, mam jakies dziwne lęki , że ktoś mnie zaatakuje kiedy wracam do domu wieczorem, nerwobóle (podjerzewam, ze to one) w klatce piersiowej, żołądku. Łatwo mnie wyprowadzić z równowagi, a czasami jestem aż za łagodna. Kiedyś stwierdzono u mnie zaburzenia zachowania, na co brałam leki (nie regularnie jak to małolata, co mi tam) teraz odczuwam skutki (tak mi sie wydaje). W domu praktycznie nie przebywam, uciekam do to chlopaka to do znajomych, rodziny żeby tylko tu nie siedziec. Zna ktos jakiegos psychologa, a moze tu jakis jest, ktory moglby ze mna wymieniac wiadomosci i troche mi pomoc? pozdrawiam, dziekuje.

moze po prostu udaj sie do psychologa w swoim rejonie/ miejscowosci?

Nie jestem psychologiem ale moge z toba popisac I cos doradzic a moze podasz @?

nie stac mnie na prywatne wizyty a z NFZ moge czekac miesiacami. ja potrzebuje kogoś do stałego kontaktu.

Mozesz pisac ze mna

jednakże byłabym wdzięczna za namiary do jakiegoś wyrozumiałego psychologa.

to może wizyta u psychiatry i powrót do leków?

nie chce wracac do leków, bo uważam, że nie jestem psychicznie chora tylko mam problemy emocjonalne, stąd ta bezsenność, nerwobóle, stany lękowe

''..mieszkam...w brudnym domu" a nie mozesz posprzatac domu?

Napisalem do ciebie odpisz prosze

"posprzątać dom" ok. szkoda, ze za 5 minut znow jest syf i smród wcale nie przeze mnie stworzony.

ZagubionaMalolata: nie wiem jak dokladnie wyglada sytuacja w twoim domu i na ile da sie tam wytrzymac. Jako psychoterapeuta moge ci jednak poradzic zapisanie sie na wizyte w NFZ. Okres oczekiwania moze byc krotszy niz ci sie wydaje a pomoc prywatnego terapeuty bedzie sie skladala z co najmniej kilku wizyt, ktore sa rowniez dosc kosztowne. Jedno spotkanie nie wystarczy. Na poczatek powinnas udas sie do swojego lekarza rodzinnego, ktory moze przepisac ci lagodne leki, ktore pozwola ci opanowac fizyczne objawy niepokoju. Na pewno bedzie tez w stanie udzielic c***orady odnosnie tego, jak radzic sobie z zaburzeniami lekowymi na tym wczesnym etapie. Bardzo mozliwe, ze jesli ktos cie pokieruje, bedziesz w stanie sama uporac sie z wiekszoscia problemow. Sa tez dostepne poradniki/programy samopomocy (ale nie takie z ksiegarni, tylko wydawane przez lekarza), ktore moga pomoc ci zrozumiec mechanizm powstawania doswiadczanych przez ciebie emocji i wskaza metody pracy nad ich opanowaniem i ukierunkowaniem. Tyle, ze najpierw lekarz musi przynajmniej wstepnie cie zdiagnozowac, zeby mogl wskazac odpowiednia metode.