Podwójnie zawiedziona w miłości

W stosunkowo niedługim czasie przeżyłam aż dwa rozczarowania miłosne i czuję się beznadziejnie. Nie dość, że ucierpiała na tym moja kobiecość, to jeszcze całkowicie zwątpiłam w to, że kiedykolwiek znajdę kogoś, kto mnie pokocha ot tak.

Proszę o rozmowę, dawno tak przybita nie byłam.

możesz napisać coś o okolicznościach?

czemu wciaz mezczyzni takboszuujabi oklamuja kobiety, a sami wymagaja szczerosci :( :(

oszukuja i oklamuja...

hipokryzja była, jest i będzie. chyba normalne jest to że ktoś kto kłamie niekoniecznie chce być okłamywany

,,... to jeszcze całkowicie zwątpiłam w to, że kiedykolwiek znajdę kogoś, kto mnie pokocha ot tak." . . . wydaje mi się że miłość wymaga jakiegoś czasu i różnych sytuacji, dlatego ot tak to chyba nie bardzo możliwe. cierpliwość ma duże znaczenie

Najpierw zauroczyłam się kolegą ze studiów. Bardzo chciałam go poznać, wydawał mi się fajnym człowiekiem, ale niestety kompletnie nie dostrzegał we mnie kobiety. Cierpiałam, ale nie dałam tego po sobie poznać. Niestety krótko potem poznałam kogoś innego, starszego o 10 lat dziennikarza. Szybko zawiązała się między nami nić sympatii, przeszliśmy na ty i zaczęliśmy wieczorami rozmawiać ze sobą. Im bardziej jednak się angażowałam w tę znajomość, tym gorzej było z moją samooceną. Wpadłam w potworne kompleksy, czułam się bezwartościowa i uważałam, że nie mam nic do zaoferowania. Potem dowiedziałam się, że on ma kogoś, a ja jestem tylko znajomą, z którą lubi pogawędzić. Dlatego teraz go unikam, tak jak tamtego poprzedniego chłopaka...

Czyli ogólnie rzecz biorąc z żadnym z nim nie byłam w związku, ale czuję się tak, jakby rzeczywiście to miało miejsce. Dlatego też uciekłam i cierpię w ciszy...

skoro 10 lat starszy dziennikarz lubił z Tobą rozmawiać to znaczy że miałaś wiele do zaoferowania, choćby pod kątem rozmowy. to wiele. a studentem nie powinnaś się przejmować bo mogłaś nie być w jego typie, mógł być już zakochany albo może woli kolegów. to nie ważne. napisałaś ze jesteś podwójnie zawiedziona w miłości i ucierpiała Twoja kobiecość. nie ma podstaw do tego żeby Twoja kobiecość ucierpiała a miłości tutaj też nie było, najwyżej idea związania się akurat z nimi powiązana z zauroczeniem. uwierz że masz ogromny wybór w facetach, których jest dużo i na pewno trafisz na odpowiedniego

jesteś smutna bo uwierzyłaś że może coś z tego być a nie było. przypuszczam że czujesz się jakbyś zakończyła apetycznie wyglądający posiłek zanim jeszcze go skosztowałaś. nie ma powodu do zniechęcenia, poznasz kogoś

Napisałam o kobiecości, ponieważ żaden z nich nie widział we mnie kobiety, co najwyżej koleżankę, z którą można pogadać. Wcześniej też tak było, ale aż tak bardzo się tym nie przejmowałam jak w przypadku tych dwóch panów. Miałam nadzieję, że z którymś z nich mi wyjdzie, a tu okazało się, że nic z tego. O ile znajomość z dziennikarzem od początku była nastawiona na klęskę, to w przypadku kolegi studenta mogło być inaczej.

chodzi mi po głowie jedna teoria, tylko najpierw fajnie by było gdybyś napisała o jakimś przykładowym temacie, jaki poruszasz rozmawiając z facetem. inna teoria jest taka że Twoja inteligencja może trochę niepokoić podświadomość facetów i dlatego widzą Cię może troszkę aseksualną co nie ma potwierdzenia w rzeczywistosci

Rozmawiam z facetem najczęściej na temat muzyki, filmu, literatury i podróży. Czasami oczywiście też bardziej luźne tematy, ale te wyżej wymienione dominują.

mam wrażenie, że młodsi czują że bliska znajomość z Tobą będzie wymagać intelektu i podświadomie się poddają na rzecz kobiet prostszych i podatniejszych na podryw a starsi widzą w Tobie świetnego rozmówce, z którym relacji nie należy psuć nieprzemyślanym krokiem w przód. tematy, które podałaś są ciekawe i dużo można z nich się dowiedzieć na Twój temat. są osoby których bardziej będzie pociągać taki rodzaj gry z potencjalną partnerką, niż sprawy bardzo przyziemne połączone z językiem ciała.

Ciekawe spostrzeżenia. Nigdy nie myślałam, że mogę być tak odbierana, to raczej mnie się wydawało, że oni ode mnie wymagać nieprzeciętnego intelektu. Dlatego też zawsze staram się wyjść przed mężczyznami na oczytaną i błyskotliwą.

zdecydowana większość facetów woli czuć się inteligentniejszymi od swoich przyszłych czy też obecnych partnerek. osoby takie jak Ty niestety dłużej szukają drugiej połówki, ale jeśli już znajdują to na lata i są szczęśliwe. warunek jest taki żebyś była cierpliwa i nigdy nie udawała kogoś kim nie jesteś.

Staram się być sobą, choć momentami gubią mnie kompleksy. Lubię się czuć z facetem intelektualnie na równi i stąd często się denerwuję, że będę gorsza.

starasz się za bardzo i powoduje to efekt samospełniającej się przepowiedni. pod kątem intelektualnym nie masz podstaw do żadnych kompleksów. po paru wpisach odnoszę wrażenie że możesz być jedną z osób, z którą warto podzielić się poglądami i której poglądy warto przemyśleć. raz na parę lat udaje się taką osobę wyłapać w sieci. jeśli by Ci się nudziło i miałabyś ochotę popisać niekoniecznie na forum to proszę, napisz (50467044 gg). z literaturą mam trochę problem, jednak film i muzyka to coś o czym lubię porozmawiać. podróż to może być moja zajawka gdy trochę się pozmienia.

Dzięki za gg, jak tylko założę, to się odezwę, bo bardzo ciekawie się z Tobą rozmawia. Na razie podaję maila alienor_rose@gazeta.pl :)

dziękuję za maila :) ja dzisiaj już lecę. dobranoc i nie przejmuj się

Super teoria. Tyle że ma się do rzeczywistości jak kwiatek do kożucha.

Jedyna rada to unikaj facetów, listonosza, sprzedawców, kolegów z uczelni... jakaś strasznie kochliwa jesteś, wręcz chorobliwie :D