wykluczeni z miłości

Mając ostatnio więcej wolnych chwil zastanawiam się nad swoim dalszym losem , najwięcej czasu zabiera mi pytanie czy mam szanse na prawdziwą miłość. Jestem samotnym rodzicem niepełnosprawnego dziecka bardzo je kocham i jest dla mnie wszystkim. Jednak najmocniejsze uczucie nie zagłuszy samotności i tu pojawiają się moje obawy .Zastanawia mnie fakt czy znajdę kiedyś osobę , która może jeszcze pokochać mnie i moje dziecko takim jakim jest , która nie będzie miała obaw i strachu , jaki widzę w oczach ludzi mijających na spacerze z dzieckiem. Próbuje postawić się po drugiej stronie, ale to nie możliwe za dobrze to wszystko znam ..więc odpowiedz będzie mało obiektywna .Może to nie najlepszy pomysł by szukać odpowiedzi w sieci , ale to chyba strach buduje moje przekonanie -przekonanie o wykluczeniu z miłości ...

wiadomo zenikt nie specjalnie kwapi sie teraz do wziecia na swoje plecy cudzego dzieciaka i to uposledzonego, ale miej dobre nastawianie i nie mierz zbyt wysoka, bo naprwna sa kobiety ktorym to nie przeszkadza, przeciez ludzie nawet adoptuje niepelnosprawne dzieci