Podziwiam osoby zyjace same.

To nie sztuka zajsc w ciaze wyjsc za maz, jak wiekszasc osob to robi. Ja podziwiam kobiety ktore zyja same, zarabiaja na siebie same mimo ze w tym swiecie nie jest latwo, zwlaszcza w pojedynke. Ja sama jestem sama juz dlugo i srednio sobie radze z tym radze. Chcialabym miec kiedys swojego TZ oraz dziecko lub gromadke. Wiem , ze samemu nie jest latwo, dlatego bardzo mi sie podoba kiedy widze samotne osoby idace pelna para na przod. Pozdrawiam wszystkie silne babeczki ktore daja sobie rade, musimy sie wspierac :)

nie bardzo rozumiem co jest w tym do podziwiania . Kobieta / mężczyzna są samotni z wyboru / musu i po prostu muszą dawać sobie radę bo nie ma na kim się oprzeć w sensie małżonek / partner .

Ja też podziwiam samotne osoby. Bo właśnie nie ma się na kim oprzeć. Sama jestem sama i bardzo się boję. Bo nie zapowiada się , że z kimś się zejdę.

Chodzi mi o to, ze sie nie poddaja i ida na przod. Nie wiesz jak czasem ciezko kiedy w kolo wszyscy maja dzieci, na ulicach same zakochane pary. Chodzi i o to ze nie sztuka zyc gdy masz wsparcie u kogos, masz do kogo wrocic do domu lub chocby otworzyc buzie wieczorem. Ale nie poddawac sie gdy w swiecie nastawionym na zwiazki, rodzine takiej osoby nie masz.

ale oc znaczy " nie poddawać się " ? Przecież nie położysz sie pod płotem i zaczniesz czekać na smierć tylko trzeba żyć dalej . a skoro odczuwasz potrzebę związku , skoro samotność nie jest twoim marzeniem to przestań sie upajać jaka to jesteś dzielna tylko powiedz sobie ,ze jesteś samotna - tylko chwilowo :) i szukaj :)

Juz nie szukam. Jak ma mnie spotkac to spotka, jesli nie to nie.

nie piszę o szukaniu w sensie lataniu po ulicach i zaczepianiu ludzi czy równie agresywnego w formie internetowego poznawania ludzi . Raczej o otwartości serca na poznawanie ludzi - nie koniecznie kandydata na męża , na początek po prostu znajomego :)

Podsumowujac: nie sztuka miec meza i dzieci, choc ty bys chciala i w pojedynke ci nie dobrze. Lepiej podziwiaj osoby zyjace szczesliwie bo to wieksza sztuka niz zyc samemu.

a ja powiem jeszcze inaczej - sztuką jest wyjść dobrze za mąż .Za człowieka którego sienie tylko kocha ale i szanuje . I wice wersa :)

Zgadzam się. Ja już też nie szukam. Albo spotkam albo nie.

A mnie przede wszystkim dziwi to bezmyślnie powtarzane niczym mantra ze "samemu jest trudniej". Jest trudniej jesli wierzycie w to ze tak jest. Po prostu jest jak jest - ani trudniej ani łatwiej. Przestańcie gadać jakbyście żyły za karę. Przez to utożsamianie sie z wizerunkiem "singiel" i "zajęta" tworzycie pozniej w głowach etykietki za pomocą których automatycznie określacie ze albo cos jest złe albo dobre. No masakra! I w ten sposob sie unueszczesliwiacie.

ja tez nie szukam zresztą nie mam sil co ma być to będzie chyba żeby do wrózki iść hehehe ale to tylko bajer wciśnie

Zgadzam sie, z jednych wzgledow jest trudniej samemu, z innych w parze - nawet z dobrym mezem, to zaden wyznacznik czy sie ma partnera czy nie.

To zadna sztuka wyjsc za maz, za dobrego meza czy za zlego nie ma znaczenia. Wszyscy wychodza za maz, wiele zwaizkow jest szczesliwych, barzdi wiele nieszczesliwych. Wszyscsy wychodza za maz, wiec gdzie tu sztuka? :) a jesli ci sie dobrze trafil maz to sie ciesz.

Też podziwiam siebie za to że daję sobie radę sama, chociaż chciałabym być z kimś...

ja jestem sama od zawsze 34 lata za sobą mam odrzucenie przez chłopaka, żyje sama jest mi mega ciężko nie mam z kim porozmawiać, wsparcia, nie mówiąc o bliskości, jest ciężko często płacze, nic nie cieszy, żyje bo żyje ale nie widze w tym sensu, cięzko też dbać o siebie wiedząc że cokolwiek sie zrobi nikt tego nie zauważy a wiem bo wiele razy próbowałam, jedna wielka samotność i bezsens, mam wrażenie że zawsze tak będzie, dzień podobny do dnia, rok do roku ;(

do tego widzę jak życie ucieka przez palce, koleżanki wchodzą w związki, wychodzą za mąż, rodzą dzieci, potem te dzieci idą do przedszkola u nich ciagle się zmienia a u mnie ciągle samotność

Gosc dzis 18:04 ja tez jestem sama. Mieszkam z rodzicami bo bym zwiariowala sama mieszkac. Chlopak mnie zostawil w marcu. Mam 30 lat I juz sie niczego nie spodziewam. Tez strasznie cierpie. Rozwazalam nawet wstapienie do klasztoru ale to jest zly powod zeby zostac zakonnica. Po prostu nie chcialabym byc sama. Inna sprawa ze jestem chora I mam przeszkody. Ale slabo to wyglada. Nie jestem paszkwilem. Ale nie jestem interesujaca. Nie potrafie nikogo przy sobie zatrzymac. Nie jestes sama! Jest wiecej takich jak Ty. Ja zyje po to zeby przetrwac kolejny dzien. Nie wiem co to bedzie

Boje się że życie przecieknie mi przez palce obudze się jako 60- 70 latka bez nikogo i bedzie za późno na wszystko, czasami myślałam by ze sobą skonczyć ale to nie jest wbrew pozorom takie proste a n ie chce skonczyc jak roślina zdana na łaskę obcych ludzi, boje się że bedzie za późno by założyć rodzine, moja młodość mija na samotności, przykre, poza tym widzę jak nisko w hierarchii społecznej są kobiety samotne, jak jest trudno cokolwiek osiągnąć w pojedynkę, samotnych nikt nie widzi a mężatki są bardziej szanowane i chyba pewniejsze siebie bo ktoś je chciał :(

poza tym jeśli nawet ktoś mnie chce to tylko na jeden raz, żonaci, zajęci których odrzucam a potem wyje z samotności

up

wole byc sama niz z byle kim.

jak ktoś nie ma prawdziwych problemów to się przejmuje pierdołami w stylu że wszyscy są z kimś a on/a sam/a.

Co tu podziwiać. Nie musi na nikogo zarabiać, zero wydatków na dzieci, rodzinę. Tylko na siebie. Sztuką jest potrafić być w związku, radzić sobie z problemami. Coś dać od siebie, a nie żyć jak egoista do późnych lat czekając niewiadomo na co. Czas przeminie i kim będziesz, kimś kto potrafił całe życie utrzymywać jedynie siebie co to za sztuka. Nie być w stanie dzielić się z kimś, coś stworzyć z drugim człowiekiem. Bycie samemu to ułomność. Przegapić coś ważnego i obudzić się po latach z ręką w nocniku. Co dasz na stare lata, ziółka chyba. Stare ciało bez głębokiej więzi z drugim człowiekiem to ohydna sprawa. A na zbudowanie takiej bliskiej relacji będzie za późno. Ja takim osobom współczuję, straszne. Teraz mają różne powody, tłumaczenia, ale potem będzie płacz, pustka.

niektórzy umierają w samotności ,niektórzy umierają z babą z którą są 24/dobę dla każdego coś innego jest bardziej atrakcyjne,typ umierających w samotności koniecznie musi mieć dzieci by zapełnić pustkę niektórzy potrzebują samotności żeby słuchać siebie co jest dla nich najbardziej interesującym zajęciem chyba że spotkają swoje odbicie ale wtedy tez potrzebują samotności z której czerpią inspirację

ja się tak strasznie boję ludzi pt. "samemu jest tak trudno, podziwiam, umieram jak jestem sama ze sobą" co to k***a znaczy a) jestem spiertolina i sama ze sobą nie mogę wytrzymać b) jak już kogoś dorwę to będzie musiał mi zrobić życie, a jak będzie chciał odejść to się zabije geez, jestem singielką z wyboru i tak to brzmi w moich uszach może psycholog by Wam pomógł? bo to nie jest normalne "nie umiem żyć sama, potrzebuję protezy-niewolnika-zapładniacz*******cza-chujwieczego masakra. czysta desperacja a mogło być tak pięknie.

ale zaraz mnie ktoś za chwilę oj;e;b;i;e za toXD

Ty związkowa piszesz ohydna sprawa ciało starzejącej się osoby współczujesz ułomym samotnym ,to jak Twój facet by popłynął do innej, to umierasz jednego dnia i Twoje życie nie ma najmniejszego sensu ,jakby się okazało że jesteś bezpłodna popełnisz samobójstwo, jakbyś była inwalidą nie uniesiesz ciężaru ,a wiesz że są niepełnosprawni samotni którzy żyją bardziej aktywnie niż Ty to są mocarze a Ty jesteś kwoczka

ale przyznaje że sztuką byłoby mi być z taką kobitą jak Ty ,i należałby mi się medal za poświęcenie

Po co wpadać w skrajności, wystarczy normalny, dobry szczęśliwy związek. Ale to jest zbyt trudne dla niektórych. Nie ze strachu przed samotnością tylko nie każdy ma tą umiejętność. Woli inaczej i już. Związek to nie więzienie tylko wolność jest się z kimś z własnej chęci. Ludzie w dobrych związkach żyją, kiedy inni tylko gadają śmieszne bzdury na ten temat. Ale każdy robi co chce, co może.