studia czy chlopak?

Skończyłam studia humanistyczne, prace mam średnią, 2 tys. Taka na przeżycie. Mam 26 lat, próbuje dostac sie na studia medyczne, ktore zawsze byly marzeniem. Rozpoczynajac studia bede mial a lat 27, 6lat trwaja... Bardzo ciezkie, masa nauki, pozniej staze. Inne miasta, 300km odleglosci. Jestesmy od 2 lat razem, kocham go strasznie, zdecydowanie jest miloscia mojego zycia. Ale... o tych studiach marzlam zawsze, teraz mam mozliwosc... Spelnic marzenia... Kolejna sprawa jest taka ze teraz tez ze soba nie mieszkamy, ja juz troche mam dosc rozlaki. Nie moge sie skupic tylko na osiaganiu celow bo ciagle tesknie... Lapie watpliwosci. Jestem rozkojarzona. On mieszka w malym miescie o duzym bezrobociu, jesli dostalabym u niego prace w miescie to bardzo malo platna, nierozwojowa... ale bylibysmy razem.. . Nie wiem co mam wybrac. Czy jego czy studia. On mowi, ze wytrztma, ze bedziemy sie spotykac w wakacje, swieta itd. Pod zadnym pozorem nie chce go zostawiac ale mam serdecznie dosyc tesknoty i rozlaki. Po dwoch latach juz bym chciala chocby zamieszkac razem. On do mnie sie nie wprowadzi bo ma stabilna prace w swoim miescie i nie bedzie ryzykowal wszystkiego dla moich marzen, ktore moga sie udac albo nie... Wiem, ze to moj wybor ale moze ktos mial podobnie?

idiotka:O

Łe jessu ale lipa. Nie mam pojecia co Ci powiedziec, doradzic. Odpowiedz sobie szczerze na pytanie czy jestes gotowa posiwecic swoja kariere, swoje marzenie dla osoby ktora kochasz i jednoczesnie nie miec jej pozniej za zle ze musialas z czegos zrezygnowac. Ale jezeli on mowi ze jest w stanie poczekac.. Sluchaj, sprobuj ze studiami NAJWYZEJ JE PRZERWIESZ, to chyba lepsza opcja niz - zostan z nim, najwyzej stracisz czas na szukanie pracy w malym miescie i na braku mozliwosci dalszej edukacji. Chodzi o to ze mozesz sprobowac z ta medycyna, wtedy zrozumiesz czy warto sie meczyc ze zwiazkiem na odleglosc dla spelniania marzenia czy moze jdnak warto to zostawic, wrocic do swojej milosci i przy jego boku szukac czegos w czym sie spelnisz.. a przeciez co zdobedziesz na studiach to bedzie Twoje, nikt Ci nie zabierze, bedziesz mogla wrocic... No nie wiem... to moja propozycja

gdyby cie kochal to ruszylby leniwe dupsko z biednej bez perspektyw wiochy do innego miasta, do lepszych mozliwosci i lepszej pracy a nie stawial jak frajer warunki, a ty sama kretynko go usprawiedliwiasz

gość od "ale idiotka" tak tez potrafie powiedziec, a moze jakies uzasadnienie? wiem, ze to co wloze do glowy bedzie juz moje... ale z drugiej strony czy jest sens byc zwiazku i zakladac, ze sie skonczy? dylemat jest naprawde powazny... Poniewaz, zeby byc dobrym to w wolne dni staze, praktyki... z drugiej strony niektorzy maja rodziny, dzieci nawet na takich studiach...

szanuje Twoje zdanie ale nie wyzywaj mnie od kretynek...

gdy czytam coś podobnego to aż się lekko na sercu mi robi i uśmiech się pojawia że jestem sam i mam mozliwości. W życiu różnie bywa, życie bywa przewrotne. Możesz iść na te studia, poświęcić tyle lat a potem się okaże że tak bardzo niebyły ci potrzebne, że mogła byś robić to samo mniejszym nakładem wysiłku. Oj jak dobrze że ja niemam takich rozterek :) Albo możesz iść na te studia i znaleźć kogoś innego. Chłopaka znajdziesz wszędzie, na studiach też pewnie poromansujesz. Wiem że jak się kogoś kocha to nieda się nawet tak myśleć ale tak to działa. Uczucie wygaśnie i znajdziesz nowego.