Przyjaciel

Przyjaźnimy się ponad półtora roku. Nim jeszcze byłam ze swoim obecnym chlopakiem, mój przyjaciel pytał się o chodzenie, ale odmówiłam, nie zniszczyło to naszej przyjaźni. Ja związałam się z moim dotychczasowym chlopakiem, a on po czasie też znalazł sobie dziewczynę. Niby było ok, ale przez cały czas trwania naszej przyjaźni coś do siebie czujemy. Gdy miałam ostrą kłótnie ze swoim chłopakiem, mój przyjaciel bardzo mi pomógł, cały czas był przy mnie i spędziliśmy dużo czasu razem, wtedy zaczęłam do ng coś więcej czuć. Z chlopakiem zerwaliśmy. Może to i głupie, ale jeszcze bardziej przywiązałam się do przyjaciela i chciałam czegoś więcej i on to wiedział, ale miał dziewczynę, dla tego na pewnien okres czasu zerwaliśmy kontakt, ale za długo bez siebie nie wytrzymaliśmy, choć w tym czasie pogodziłam się z chlopakiem i do siebie wróciliśmy. Wtedy wszystko wróciło do normy. Wczoraj przyjaciel wziął mnie na poważną rozmowę i powiedział, że wciąż się nie odkochał, że dla niego z dnia na dzień jestem coraz piękniejsza i pytał o chodzenie. Najgorsze jest to, że ja mam chłopaka, a on dziewczynę. Tylko u żadnego z nas te związki się nie układają (u mnie chłopak znów chce ze mną zerwać, gdyż za rok planuje jechać na studia). Potem przyjaciel zapytał się czy coś do ng czuję. Zwlekałam z odp, ale w końcu odpowiedziałam, że tak, ale to nic nie zmieni, bo oboje kogoś mamy, a my jesteśmy tylko przyjaciółmi. On na to, że oszukuje samą siebie, że oboje coś do sb czujemy mamy okazję spróbować być razem, a ja tego nie chce. Teraz nawet nw czy nasza przyjaźń przetrwa przez tą rozmowę, bo po tym co powiedział po prostu odszedł. Pomóżcie, co o tym myślicie?