POMOCY, CO ROBIĆ...? :(

Hej ! Dwa lata temu poznałam chłopaka. Byliśmy na tej samej imprezie, on spojrzał na mnie ja spojrzałam na niego i BOOM. Stało się. Poprosił mnie o numer.. byliśmy ze sobą pół roku. Fakt, wszystko działo się mega szybko, ale jakoś zupełnie mi to nie przeszkadzało. Byłam wtedy na pierwszym roku studiów, on przyjechał tutaj na wymianę. Nigdy nie obiecywał mi, że zostanie, nigdy nie powiedział mi, że mnie kocha, a ja oczywiście zakochałam się jak głupia i naiwna nastolatka. Tak.. czułam się skrzywdzona, rozstaliśmy się w nie najlepszej atmosferze. Na pożegnanie napisał mi bardzo długi list. Cierpiałam, tęskniłam i czułam się okropnie skrzywdzona mimo, że nie padły żadne obietnice. To był mój pierwszy facet.. wiec wiadomo. Usunęłam go ze znajomych, zerwałam całkowicie kontakt, uznałam, że tak bedzie lepiej. Minęły 2 lata i kilka miesięcy temu znalazłam jego zdjęcie na moim starym komputerze...wiele rzeczy się wydarzyło, stwierdziłam, że się do niego odezwę. Ucieszył się, rozmawialiśmy, zaproponowal spotkanie w jakimś mieście w Europie. Byłam nastawiona sceptycznie, ale stwierdziłam - czemu nie. Spotkalismy sie w Londynie, on wszystko zapłacił. Było tak, jakby nic się nie zmieniło... oprócz tego , ze zaczął więcej mówić o uczuciach, doptywal o moje zycie, powiedzial ze zaluje ze omineło go tyle waznych rzeczy, ze chce wiedziec o mnie wszystko i kazdy moj problem jest dla niego ważny. Cała atmosfera zmieniła sie na lotnsku, był smutny, przestal sie odzywac, nie byl za bardzo chetny zeby mnie pocalowac, trzymał mnie tylko za reke i patrzyl mi w oczy. Zapytał czy jestem gotowa zeby wrocic, Odpowiedziałam, że tak choć w srodku umierałam. Powiedzialam to bo to on mnie tego nauczyl, wtedy kiedy mnie zostawił. To on mowil ze nic nie trwa wiecznie. A wiec... pocalowal mnie w policzek i sobie odleciał. Jak dotarłam do domu napisalam mu wiadomosc, ze dziekuje za weekend, ze bede tesknic i ze dobra rzecza jest to ze tym razem nie plakalam. On ... co mnie zaskoczylo, przeprosil ze tak wygladalo nasze pozegnanie ale obawial sie ze poplacze sie przy ludziach a to nie pasuje facetowi i dlatego zachowal sie w ten sposób. Mija tydzien... A ON SIĘ NIE ODZYWA. Jak myślicie, dlaczego? Mam odpuścic, poczekać czy odezwac sie pierwsza? POOOMOCY !!!

Moze facet nie chce prowokowac losu. Z jednej strony moze chce, a z drugiej boi sie trudnosci z tym zwiazanych. Odezwac zawsze sie mozna, jest pytanie tylko czy ma to sens. W takiej sytuacji kazda decyzja bedzie trudna. Nie wiem z jakiego on jest kraju ale moze tez ma jakies hamulce religijne czy boi sie reakcji rodziny. Ja mysle, ze gdyby on chcial sie zmierzyc z zyciem i byl toba na powaznie zainteresowany to to by juz w Polsce inaczej wygladalo.

nic nie robic , czekac ...

Wiązanie się z obcokrajowcem jest zawsze ryzykowne...

jeśli ktoś się decyduje na związek z obcokrajowcem to musi się liczyć z różnicami które często są nie do pogodzenia.

Jest z Portugalii, ale chyba macie racje, bez sensu jest ten cały układ. Gdyby chciał to pewnie by się odezwał.

a skad mamy wiedziec dlaczego sie nie odzywa? skoro przez niego cierpialas,juz kiedys cie zostawił to to nie ma sensu teraz. chyba,ze znowu chcesz cierpiec..