bezsens życia

Witam. Mam 28 lat od stycznia juz 29. Do 30 niedaleko. Zawsze myślałam ze w tym wieku będę miała już męża , rodzinę. O osobach w wieku 29 lat mysłałam jak o powaznych ludziach. A o kobietach - staropanienstwo. Od 6 lat jestem w związku ze starszym od siebie o 7 lat facetem. Dzieli Nas 70 km . Ja wynjmuje pokój ze studentami on mieszka z rodzicami. Oboje mamy pracę w miejscowościach w których mieszkamy . Mój facet nie jest w stanie podjąć żadnego działania. A ja widzę bezsens tego wszystkiego. Bo ile tak mozna bez jakichs planów żyć z drugą osobą. Jak licealisci , wieczorem w weekendy. Kocham go i nie widzę siebie z nikim innym. Ale taka egzystencja mnie zabija. Na prwde odechciewa mi się tego wszystkiego.