co mi w duszy gra czyli marzenia a samotność i depresja

Marzy mi się podróżowanie pociągiem po Polsce i nie tylko. Marzy mi się zwiedzanie miast, spacer po Bieszczadach, ujrzenie pierwszy raz w życiu morza i gór...Chciałabym chodzić na koncerty, nawet pójść do prawdziwej opery...Chciałabym poznać ludzi z różnych zakamarków kraju, spontanicznych i zawsze gotowych na przygodę, na których można by było polegać...Marzy mi się pójście na paradę niepodległości... a siedzę w domu, w prost mówiąc to wegetuje. Uczę się zaocznie i byle od weekendu do weekendu co dwa tygodnie do pobliskiego miasta, siedzę z rodzicami którym zawsze coś przeszkadza...Mam dopiero 21 lat a czuje, że nie będę miała jak spełnić swoich marzeń. Nie mam nikogo znajomego przy sobie... znajomi ludzie powyjeżdżali na studia do wielkich miast i kontakt się urwał. Nie poznaję nowych ludzi. Skończę szkołę i pójdę do pracy zaczynając nowy level wegetowania :( Jak temu zaradzić? Jak poznać nowych ludzi, takich którym gra to samo w sercu co mi? Jak wyrwać się z takiego życia? Wśród obcych ludzi jestem raczej cicha, muszę dopiero trochę z ludźmi czasu by się rozgadać i otworzyć. Mogłabym nawet wysyłać pocztówki ludziom by się poznawać...Poradźcie mi coś forumowicze bo mnie depresja zgniecie :( czuję się taka bezsilna...