Został mi miesiąc życia. Mam dylemat

Mimo wszystko nie działam pod wpływem emocji .W tamtym roku zabawilam się chłopakiem. Ranilismy się wzajemnie, wciąż dolewal oliwy do ognia zamiast ustapic (to on zaczal) zalezalo mu na mnie a mi na nim ale zniszczył to więc obrocilam kota ogonem i ostatecznie potwornie go zraniłam, przeze mnie nie zaliczył studiów . Nie mam wielkich wyrzutów Ale chciałabym spokojnie odejść. Jakoś mnie to trochę uwiera. Spotkac sie z nim i przeprosić ? Czy zostawić to tak jak jest ? Nie mamy kontaktu . Co będzie lepsze ? To nie prowokacja

Marne prowo. Jak człowiek ma tak niewiele czasu, to nie myśli o innych, tylko o sobie. Daruj sobie więc te tematy o szybkim odejściu. Księdza proś o spowiedź, a ludziom daj spokój. Spotkanie nic nie da bo ty odchodzisz, a on zostaje i ma się dobrze. Myśl o sobie.

tia i lekarz podał Ci dokładnie twój termin przydatności ? nie obracaj kota ogonem i nie twórz durnych prowo

Miesiąc to maksimum, dokładnie tak samo pomyślałam on zostaje i chyba nie warto mieszać, może już zapomniał albo szybko to zrobi jak dowie się . Myślę o nim bo był ważny i byłam szaleńczo zakochana , u spowiedzi tez byłam. Dziękuję za odpowiedzi.

Trzymaj się kobieto, wszyscy tam kiedyś się spotkamy