Miałam wszystko, nie mam nic...

Miałam urodę, powodzenie wśród mężczyzn, przyjaciół, zabezpieczenie materialne,piekny dom i szczesliwa rodzine, uczyłam się w prestiżowej szkole slowem wszystko na wysokim poziomie. Wszystko po kolei straciłam i zastanawiam się, dlaczego. Przeciez jestem dobra i wrażliwą osobą. Teraz jestem pełna lekow , zniknął spokój ducha, nie chce mi się żyć. Co ja mam ze sobą zrobić?

Co sie stalo?

Ile masz lat?

Masz po prostu pecha i nie ma to nic wspólnego z dobrocią i wrażliwością. Pocieszające jest to , ze jesteś jeszcze młoda, zdrowa i masz szanse odbudować swoje życie. Piszesz , ze straciłaś urodę ,myślę ,ze zaniedbałaś się tylko ,całkiem normalne gdy jesteśmy w dołku psychicznym, co za tym idzie i powodzenie u mężczyzn uległo zmniejszeniu. Przyjaciół straciłaś i nie przejmuj się tym bo to nie byli prawdziwi przyjaciele, byli gdy miałaś wszystko a opuścili Cie gdy wszystko straciłaś , tak właśnie poznaje się prawdziwych przyjaciół. Możesz pójść do innej szkoły i nadal kontynuować edukacje. Nic nie piszesz o rodzinie , czy nadal masz w nich oparcie ?

Czy to przez romans straciłas wszystko? Miłość może być zgubna