Zaczyna poświęcać mi za dużo czasu

Chodzi o mojego "dobrego znajomego". Znamy się od czasów liceum, czyli jakieś dobre piętnaście lat. On ma partnerkę, planują wspólne życie - ja od paru lat jestem sama. Nieudany związek w młodości i zapał do facetów jakby minął. Jego narzeczona wie, że jesteśmy sobie bardzo bliscy. Ufa, że to tylko przyjaźń. Zresztą cały czas tak było. Ostatnio życie wali mi się coraz bardziej. Z tej samotności zaczynam popadać w jakiś obłęd. Zaczynam się zachowywać jak jakaś stara panna. Wszystko mnie wkurza, irytuje. Jak nie muszę rano wstać i iść do pracy to zakopuje się pod kołdrą dla całego świata. No i on ostatnio właśnie zaczął spędzać ze mną coraz więcej czasu. Nie tylko w tych złych momentach. Parę dni temu nie odbierałam telefonu. Chciałam przez chwilę pobyć sama bez telefonów, gadania matki i przyjaciółki, która non stop szuka mi faceta. On przyjechał. Stał pod drzwiami paręnaście minut. W końcu co wypuściłam. Rozmawialiśmy, nawet poprawił mi humor, było już dobrze i w pewnym momencie zaczął mnie całować. Wszystko zaczyna walić się coraz bardziej. Przecież on ma kobietę, podobno ją kocha, chcę wziąć z nią ślub...

i co wrocil do tamtej jakby nigdy nic?

porozmawiaj z nim, wytłumaczcie sobie to co się stało, jesli to nic nie pomoże zerwij kontakt

Po tym niespodziewanym pocałunku rozmawialiśmy. Nie było innej opcji. I co się dowiedziałam? On od wielu lat walczył o moje względy, ale ja ta okrutna widziałam w nim tylko przyjaciela, więc myślał, że tamta pozwoli mu zapomnieć o mnie, jednak tak się nie stało. Stwierdził, że nie jest pewien uczuć co do niej, ale raczej jej nie kocha, powiedział, że powie jej prawdę, a pocałunek? We mnie obudził coś na nowo, dziwnie się poczułam, nie chcę, by ona cierpiała, z drugiej strony i tak chyba prawda wyjdzie na jaw.

nigdy nie widziała jakiks znaków od niego?

Nigdy nawet przez myśl mi to nie przyszło!

czemu nigdy nie dałaś mu szansy? co jest mało przystojny, zbyt mało bogaty? może faktycznie walczył?