Są jakiekolwiek szanse?

Przedstawię Wam pewną sytuację 2 miesiące temu zaczęłam pisać z dwa lata starszym ode mnie chłopakiem (ja 16 on 18) Nie nastawiałam się, że coś z tego będzie, ale sam zaczął robić pewne aluzje, mimo, że na początku naszej znajomości rzucał teksty typu "po co mi dziewczyna", "nie potrzebuję związku". Akceptowałam to, ale przecież zdanie można zmienić, zresztą jaką miałam pewność, że mówi to szczerze? Tym bardziej, że wyraźnie wykazywał zainteresowanie mną. Spotkaliśmy się. Pocałował mnie. Wtedy już nie miałam wątpliwości. Pierwszy raz w życiu się zakochałam. Jednak kiedy próbowałam zaproponować drugie spotkanie mówił, że nie ma czasu (jest muzykiem, ma mnóstwo prób, koncertów, rozwija się). Nie wytrzymywałam już tego. Cały czas zapewniał, że mnie traktuje poważnie, że jestem ważna dla niego. W końcu powiedziałam mu co czuję. I wtedy mnie zatkało. Powiedział, że "poważne traktowanie" uważa za pisanie ze mną, utrzymywanie kontaktu. Nie chce związku, podjął taką decyzję po zerwaniu ze swoją byłą, postanowił w 100% poświęcić się muzyce. No ale w takim razie po co robił mi nadzieję? Postanowiłam zerwać kontakt. Przeprosił mnie za wszystko. Ale problem w tym, że nie mogę bez niego wytrzymać. Próbuję się odkochać, jednak WSZYSTKO, absolutnie wszystko mi o nim przypominam. Pierwszy raz mnie tak trafiło. Co ja mam zrobić? Nie śpię po nocach, płaczę. Totalnie zawrócił mi w głowie. On już nie zmieni zdania prawda? Co myślicie o tej całej sytuacji?

Dziecko, weź się lepiej za naukę, a nie chłopcy Ci w głowie. 18 lat i już ma ex :O co się dzieje z tym światem, a później nastoletnie matki, patologie...

Jak chłopu zależy, to choćby nie wiem co, znajdzie czas dla dziewczyny. Daruj go sobie, dla niego liczy się tylko muzyka, wyjdź z domu i poznaj kogoś.