Moj chlopak i jego gry POMOCY

Mam straszny problem ktory mnie przerasta i nwm naprawde co ja mam zrobic juz sb nie radze z tym sama wiec chodzi o mojego chlopaka i gry .jestesmy razem rok i jakies 3 miesiace temu koledzy namowili go by zaczal grac z nimi w gry bo przez to ze jest ze mna poswieca im malo czasu do tego praca 5 dni w tyg od 7-18 on sie zgodzil po licznych namowach zreszta sama tez nie mialam nic przeciwko bo wiem ze ich zaniedbuje troche poza tym myslalam ze jak pogra czasem po pracy przez 2 h lub mniej to ze jakos to zrozumiem no i na poczatku faktycznie tak bylo bardzo malo gral 1-2h na tyg i weekendzie i to nie zawsze jednak pozniej zaczal sie w nie wciagac.. gral praktycznie odkad wrocil z pracy do pozna w nocy i cala sobote i niedziele (z przerwa na wyjscia ze mna)i tak nie widujemy sie w tyg bo ma prace i to silowa wiec jest zmeczony poza tym mieszkamy 30 min od siebie ja to zauwazylam i mowilam mu o tym wiele razy gdy to nie zadzialalo probowalam znim o tym pogadac czemu gra az tyle mowil ze bo tak odpoczywa i relaksuje sie po pracy i spedza czas z kolegami ja mu mowilam ze za duzo gra i ze jest uzalezniony ale on ze nieprawda i ze on tego nie widzi pozniej bylo tylko gorzej byly weekendy ze wgl sie nie widzielismy bo GRY I nje moze przestac grac bo umowil sie z kolegami ze graja caly weekend plakalam duzo razy szczegolnie ze czesto bylo tak ze dlugo sie nie widzirlismy a ja jako dziewczyna potrzebuje zeby byl przy mnie szczegolnie ze w domu mam bardzo nieciekawa sytuacje (rodzice mnie wyzywaja popychaja czasem uderza i czesto w domu czuje sie jak smiec i chce po prostu uciec i komus o tym powiedziec zeby mi ulzylo a on jest jedyna osoba ktorej na tyle ufam i przy ktorej czuje sie tak bezpiecznie (on nie wie w pelni o tej sytuacji i o tym ze dlatego tez chce tak z nim wychodzic bo jest jedyna osoba przy ktorrj czuje sie bezpiecznie i jak w 2 domu i po prostu wtedy jak jestem z nim xapominam o tym co jest w domu) plakalam bo bylo mi przykro ze gra byla na 1 miejscu i ze wtedy jak bardzo go potrzebowalam nie bylo go przy mnie bo gral a ja juz nie chcialam prosic zeby przerwal i wyszedl pozniej komputer mu sie spalil wiec grania nie bylo i czekal az zarobi na nowy na poczatku pomarudzil ale pozniej bylo idealnie bo mial dla mnie tyle czasu wszystko bylo najlepiej poswiecal mi go tyle ile chcialam jednak teraz kupil komputer i od paru dni znowu przezywam pieklo.. gra nonstop po pracy donpoznej nocy(piszemy i dzwoni raz pare dziennie ale choc mielismy sie widziec dzis .. odwolal to bo musi grac non stop .. mowilam mu ze mi przykro ze to mial byc moj dzien ze chce sie z nim zobaczyc przykro mi szczegolnie bo ostatnio 4 razy zrobilam mu super niespodzianki gotowalam kolacje takie wiecie swiece itp zrobilam mu inne niespodzianki tez i teraz on mial mnie gdzies zabrac zebym to ja sie tez poczula milo powiedzial mi zebym dala mu miesiac czasu zeby sie nacieszyl nowym komputerem ze bedzie troche zajety ta gra ale nie az tak zeby nie pisac nie dzwonic ale k***a co ja mam zrobic zeby on przestal az tyle grac ja naprawde rozumiem ze on to lubi ze tak odpoczywa ale nie az tyle.. ja tez tunjestem i ja potrzebuje go bardziej niz gra .. co robic zeby przynajmniej na weeekendy gral mniej i poswiecal je mi? co robic zeby zrozumial ze gra za duzo i zeby zastopowal ? prosic go zeby wyszedl? jakos zmuszac? plakac? nie chce robic nic z tych rzeczy..

Jak byłem młodym studenciakiem też ostro grałem, ale gdy przyszło dorosłe życie to gry rzuciłem całkowicie. Wiem, że granie może być nałogiem i jeśli on nie potrafi z niego zrezygnować to ma duży problem.

Mamusia i synek ktory ma mamusie w du/pie - tak wlasnie wyglada ten wasz zalosny uklad ktory nazywasz "zwiazkiem"