Problem ze sobą

Odkąd urodziłam pierwsze dziecko mam wrażenie, że mój świat zmienił się nieodwracalnie. I wcale nie chodzi o to, że teraz jest odpowiedzialność za dziecko, obowiązki itp. Nie, kocham moje dzieci nad życie. Ale zmieniłam się ja. Non stop w głowie kłębią mi się myśli jaka to jestem nieszczęśliwa, ile mam zajęć. Ciągle analizuję... Czy Wy codziennie zastanawiacie się nad swoim życiem i czyjestescie szczęśliwi? Ja tak i strasznie mnie to meczy. Czuje się jak egoistka, bo ciagle zastanawiam sie nas swoim życiem. Mam wrażenie, ze przez te rozmyślanie jestem jeszcze wolniejsza... Nie ogarniam obowiązków domowych, zawodowych i wogóle sypie sie.

Też tak mam. Syn skończył 3 lata, jakoś okrzepliśmy, ale ja wciąż analizuję, zastanawiam się. Z jednej strony nie lubię wracać do wspomnień z okresu niemowlęctwa, bo był to bardzo trudny czas dla nas (i nie piszę tu tylko o nieprzespanych nocach), z drugiej tak mi jakoś żal, że ten okres już minął i że to się już nigdy nie powtórzy.

Czasami niektóre rzeczy trzeba odpuścić i znaleźć czas dla siebie. Wyjść z kol. na kawe, do kina, oderwać się trochę. To nic, że nie posprzątane, ważniejsze nasze dobre samopoczucie.