Zmarł narzeczony mojej przyjaciółki...

Dlugo byli razem, 6 lat. W przyszla sobotę miał być slub. W dodatku jest w ciąży - 3 miesiąc. Jak ja pocieszyć ? Był dla niej całym światem...

Bądź w pobliżu, ale się nie narzucaj. I im mniej będziesz mówić, tym lepiej. Żadnych farmazonów, że "wiesz co czuje" albo że "wszystko będzie dobrze".

bardzo wspolczuje ! znam ten bol:(((

A co się stało?

Ile miał lat?

ona 28 a on 75 lat, dostał zawału :(

Aż taką różnica wieku?

Ktoś się podszywa.Młodzi.Ona 22, on 24. Dzięki za radę bo właśnie myslalam zeby napisac ze wiem co czuje itp ale w sumie to bez sensu..racja

Ojej..smutne dramat.

Mmartha też stracilas męża?

A co mu się stało że zmarł?

dlaczego pytasz?

Czyli mam być obok i zapewnić, że w razie co może na mnie liczyć ? Może podpytywac ja raz na jakis czas jak sie czuje, jezeli nie bedzie sie odzywac czy to nietaktowne?

Bo to dziwne ze tak mloda osoba umiera

Duzo młodych umiera..

Ale wypadek czy choroba?

ja tez stracilam narzeczonego w maju.wiem jak to jest.bardzo wspolczuje,to jest bol nie do zniesienia...nikt ze mna nie rozmawia na ten temat,bo nie wiedza jak...sama sie z tym borykam..nie pytaj ale badz...sama da ci znac,bedzie napewno potrzebowac duzo wsparcia.

20:19 wlasnie...nie wiadomo jak rozmawiac a bardzo chcialabym pomoc..bardzo Ci współczuję i dzięki za wskazówki..

Mój narzeczony. .. kurczę jeszcze łzy mi lecą po policzkach. Choć mam już meza od 3 lat i piękna córkę... Choć już wiem że nigdy nikogo tak nie pokocham jak kochałam tego jedynego.... to się czuję. My także mieliśmy wspólne plany. Również byłam w ciąży. Mieliśmy wypadek. On zginął na miejscu..Boże do dziś pamiętam (może to moje wyobrażenie nie wiem) że chciałam go obudzić. Krew była wszędzie. On był dla mnie całym światem. Ja byłam w śpiączce ponad 3miesiące. Nie byłam nawet pożegnać się z nim. Z najważniejszym. Został pochowany beze mnie. Nigdy sobie tego nie wybaczylam. Leczylam się u tetapeutow, Ale to nic nie dało. Żałobę przeszłam sama. Bez rodziców mimo że zawsze byli blisko. Teście niedoszli nie nawidza mnie do dziś. Nawet zakazali mi przychodzić na grób mojego najdrozszego. Jedynego...takiego mojego. Tego się nie zapomina. Są nawet takie dni, ze będąc z mężem oglądamy wiadomości w których ginie ktoś.. nagle łzy mi stają w oczach. Tego nie da się opisać.

To sa tematy bardzo delikatne.ja od rodziny uslyszalam:ale to juz bylo i nie wroci wiecej:myslalam,ze mnie szlag trafi...wiec nie odzywam sie...