Recepta na samotność.. ?

Tak się zastanawiam czy coś takiego istnieje? Mam wrażenie, że chyba jednak nikogo w życiu nie poznam z kim można by planować przyszłość ... Jak sobie z tym poradzić ...? Mam rodzinę, przyjaciół ale wiadomo że to nie jest wieczne ... Obawiam się tego, że nie długo to nie będzie do kogo ust otworzyć ... I tej "szklanki z wodą" nie będzie miał kto podać ... Ostatnio miałem urodziny i chyba to dobra okazja by człowieka niestety takie myśli nachodziły..

Chyba nie ma takiej 'recepty'. Sama szukam i nie znalazłam.

Nie przejmuj się :) . Myśli głupola nic nie są warte :P. Boisz się samotności, a szukasz recepty, czyli zestawu poleceń, jak ją osiągnąć :D. Jak to mówią: "Poznasz głupiego, po gadce jego" :P.

Może po prostu takiego tzw doła złapałem... Ale to zaczyna być irytujące że w życiu prywatnym zbyt wiele nie osiągnąłem... Co innego na innych polach, tu sobie radzę ale prywatnie życia sobie ułożyć nie mogę.. A do najmłodszych już niestety nie należę..

Aż taki stary jesteś? :) Skoro masz przyjaciół, to niech Cię zapoznają z jakimiś kobietami. A co sam robisz, żeby takową poznac?

Mam 29 lat wiem wiem, może i tragedii nie ma ale jak dla mnie to i tak sporo.. Ehh, mam wrażenie to nie takie łatwe. Większość znajomych to już w pary dobrana to i pole się zawęża :-P A w ostatnim czasie bardzo mocno jest to odczuwalne, już tyle osób co kiedyś nie poznaję co kiedyś

To faktycznie 'starość nie radość' ;) Może jakiś portal? Kurs?

recepta na samotnośc? zostac forumowa expertka od chorob psychicznych na podstawie liter w kafe

Jakby to powiedzieć... Jestem tradycjonalistą :-P Nie przepadam, nie odnajduje się na portalach społecznościowych, nigdy nie odczuwałem potrzeby by takowy posiadać. To jest dla mnie coś zbyt "sztucznego" w moim subiektywnym odczuciu.. Możliwe że błędnym ale sporo się o tym mówi i opinie nie potrafią mnie przekonać.. Kursów i zajęć to ja mam sporo, cały czas staram się pracować nad sobą, swoimi umiejętnościami w miarę możliwości inwestować w siebie.

Recepta na samotność jest pokochanie samotności. Wtedy przestajesz szukać, przestaje Ci zależeć i zaczynasz być szczęśliwy. A rodzina nie jest gwarantem tego, że samotny nie będziesz i ktoś Ci poda szklankę wody. Taka prawda.

Jak człowiek się z nią źle czuje to jak taki stan rzeczy pokochać...? Nie mam takiego charakteru by powiedzieć sobie "że mi nie zależy" Tego akurat jestem świadom