mam problem

Jestem dwa lata po ślubie. Mam 18 miesiecznego syna. Z mężem krótko znałam się przed ślubem ale myślałam, żeto jest właśnie to. Niestety od jakiegoś czasu mąż traktuje mnie jak popychadło. Mówi mi że jestem daremna i do nieczego się nie nadaję. Czasami leca takie słowa, które naprawdę bolą. Wypomina mi jak wyglądam, że nie jestem mi do niczego potrzebna. Każe się zamknąć, odp***** albo wyprowadzić. Nie wiem co mam robić. Na drugi dzień albo udaję że nic się nie stało albo dzieje się wszystko na nowo. O przeprosinach nie ma mowy. Jesli sama się o nie nie upomne to mogę pomarzyć. Czasami chcę odejść ale jakoś sił mi brak

To nie o sily chodzi tylko o to, ze pewnie jestes zależna finansowo i dlatego w tym trwasz. Bo normalna kobieta dawno by sie spakowala i odeszła. No cóż trzeba bylo myśleć wcześniej.

Cóż, masz to na co godzisz się, szanujcie siebie dziewczyny

Najbardziej rozbawiło mnie to zdanie "myślałam że to jest właśnie to"... od kiedy to kobiety myślą? Bo ich postępowanie jakoś nie idzie w parze z myśleniem :P

Mówi mi że jestem daremna x hahahahahahah

że nie jestem mi do niczego potrzebna samowystarczalnosc czy co?

Miało być mu potrzebna.

0/10 ale ten tekst nigdy sie nie nudzi: Czasami chcę odejść ale jakoś sił mi brak

Zrób coś, bo lepiej nie będzie, a w miarę upływu czasu tylko gorzej i będziesz żałować, że nie zrobiłaś nic. A jakie życie czeka twoje dziecko w rodzinie, gdzie ojciec tak traktuje matkę?