Za bardzo kocham, dlatego tracę.

Czy na świecie nie ma facetów, którzy doceniają kobiece zaangażowanie? Pracuje, dbam o dom, pracuje dodatkowo gdy mój kochany jest w pracy. Pielęgnuje moją pasję, zależy mi na rozwoju osobistym, jak i rzeczywistości, która mnie otacza. Staram się dbać o mojego faceta. Często pytam co mój luby zjadłby na obiad czy kolację, na co ma ochotę, może pójdziemy do kina, może spacer, może wyjazd na weekend, oczywiście wszystko pokrywam w połowie bo zarabiam i mnie na to stać, nie żeruje na nim wręcz przeciwnie jestem samodzielna, ale pragnę jego bliskości, aby był moim partnerem. Moje prośby dotyczące codziennej egzystencji odbijają się echem. Chcę pielęgnować fundamenty naszego związku, które stoją prawie 5 lat, jednak w pojedynkę nie jestem w stanie zbudować ogniska domowego na pustych cegłach. Zastanawiam się co robię źle? Czy jest możliwe, że szczęście przecieka przez palce, ponieważ komuś zależy za bardzo?