Jak zacząć cieszyć się życiem?

...no właśnie, jak? Bo ja już nie wiem... Moi rodzice od dziecka zawsze mi powtarzali że ciężko mi dogodzić. No i cóż, im bardziej się starzeje tym gorsza się staje. Niby w każdej sytuacji jest coś pozytywnego, bla bla... Ale ja tak nie potrafię. Chciałabym, żeby wszyscy robili tak jak ja chcę :( np.tego lata mój facet zabrał mnie na urlop do miasta, które chcialam zobaczyć, a szczególnie odwiedzić tam jedno miejsce - miejsce odwiedzone, cel osiągnięty, cieszyłam się jak dziecko. Niestety reszta była tragiczna - a to mnie bolały nogi od zwiedzenia, a to zobaczyłam cos fajnego a on delikatnie mi zasugerował żeby nie kupować bo mam X takich samych rzeczy w domu i już, bo jak on śmiał! , a to pojechaliśmy autobusem zamiast samochodem, a to siedzieliśmy w knajpie nie robiąc nic (wiadomo jakie temperatury byly tego lata...). Aż pierwszy raz w życiu poklocilismy się z tego powodu, a skoro nawet on to zauważył (pod tym względem nie jest specjalnie bystry) to chyba jestem bardzo upierdliwa. Najgorsze jest to że ja sobie zdaję z tego sprawę że zachowuję się jak nastolatka z fochem ale czasem po prostu mam takie "napady" że momentalnie tracę humor i się frustruję. Ratunku...co z tym zrobić?

Zacznij od masturbacji palcem po ci*pce. Nigdy tego nie robiłaś?

Najnormalniej w świecie zostaniesz starą panną, a jeśli uda Ci się wyjść za mąż, to na stówe rozwódką. Ludzie którzy nie mają w sobie pokory, zawsze zostają sami i zgorzkniali.

Też mam podobnie, nie umiem cieszyć się życiem o zachowuję się czasami jak humorzasta smarkula, chociaż jestem mężatką i matką. Mój mąż wie jaka jestem, dzieci też, nie strzelam fochow o byle co, ale trudno mi dogodzić i jestem krytyczna. Z tego co piszesz to doskonale Cię rozumiem, urlop autobusem to koszmar, a siedzenie w knajpie dłużej niż wymaga zjedzenie posiłku zawsze rodzi we mnie złe emocje :-( Ja akurat wakacje miałam cudowne, ale zaraz po powrocie znalazły się powody do niezadowolenia.

21:39 Masz racje, a Ty dziewczyno marsz do psychologa jeśli nie chcesz sobie życia zmarnować

Kiedys wpadlam w mega dolek, nie wychodzilam z domu przez miesiac, bez wyraznej przyczyny. I zaczelam n*******lac caly dzien na youtube dokumenty, o chorych dzieciach, o ludziach ktorzy wyszli na prosta albo ktorzy sa szczesliwi pomimo strasznych chorob itd. I moze to banalne, ale docenilam to co mam

Gość 21:40 właśnie, "trudno mi dogodzić i jestem krytyczna" - dokładnie taki mam problem :) Czyli Twój mąż i dzieci to akceptują? Bo wszyscy mi mówią że z takim podejściem w końcu zostanę sama... Gość 21:44 - nie działają na mnie ckliwe historyjki innych :/ próbowałam, ale niestety...

up :)

Wychodź na spacery, uśmiechaj się do ludzi, głęboko i miarowo oddychaj, biegaj, jeździj na rowerze, zmęcz się w ciągu dnia fizycznie, wysypiaj, nie przejadaj, słuchaj fajnej muzyki, obejrzyj komedię lub kabaret, dziękuj Bogu, że żyjesz w pokoju - nie spadają Ci na głowę bomby, że masz zdrowie, że inni wiele by dali, by być na Twoim miejscu. Czy naprawdę trzeba wiele z tego stracić, by potem z trudem odzyskując, przywrócić radość życia? Może tak...

Warto też sprawiać sobie małe przyjemności. Wszystkich spragnionych odpoczynku zapraszamy do skorzystania z naszej oferty Hot Deal. To pobyt w przepięknej okolicy Beskidu Sądeckiego w niezwykle atrakcyjnej cenie. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą. Pozdrawiamy, zespół Hotelu Klimek****SPA.