Kochanek jak zapomnieć żyjąc obok

Mam już dosyć. Jak zapomnieć o nim kiedy regularnie się widujemy? Zafundował mi taką huśtawkę emocjonalną jakiej nigdy nie przeżyłam. Mega euforię, wielkie pożądanie kiedy "to" trwało , stres, strach i tęsknotę kiedy nas zdemaskowano, złość kiedy dowiedziałam, się że jednak nie tylko ze mną i okazało się, że "to zwykły bawidamek, lowelas co kochanek setki miał", ból kiedy, nagle, z konieczności, stał się tylko oficjalny. Nie chciałabym wrócić do tamtej relacji, bo nie mogę, bo to nieuchronnie poprowadzi do katastrofy. Jednak od wielu dni budzę się i zasypiam z nim przed oczami, nie ma dnia żebym nie rozpamiętywała, ale było już lepiej. Ochłonęłam. Nagle znów kilka jego gestów obudziło moje pragnienia. Dla niego pewnie nic nie znaczący dotyk, pewnie męski odr*****może wspomnienie, trwający kilka sekund, ja rozpamiętuję kilka dni, aż kręci mi się w głowie, jego palce na moim ciele, wciąż i wciąż ta sama scena w mojej głowie ... A kiedy nic się nie dzieje, cierpię, szukam okazji, próbuję je stworzyć. Później czuję się fatalnie, że on rozdaje karty. Myślałam, żeby z nim porozmawiać, żeby nie ważył się mnie dotknąć, ale..nie chcę tego. Nie mogę też i nie chcę przestać go widywać. Jak zapomnieć...

o czym ty piszesz ??? masz jakieś problemy emocjonalne ???

Rozumiem Cię doskonale. Ciężko przeżyć kiedy ta osoba jest obok. Na to nie ma recepty. Najlepiej jednak po prostu uciąć relację jeśli naprawdę nie możecie być razem.

Jakbym czytała o sobie. Zakończyliście dobrowolnie czy to było ultimatum?

Musieliśmy. Z dnia na dzień.

Pewnie sie dowiedziała jego stara. W przyrodzie nic nie ginie. Teraz ty cierp.

Przez kilka mcy non stop byliśmy w kontakcie (godziny rozmów, tysiące wiadomości), ciągnęło nas jak muchy do miodu ;) Teraz "na trzeźwo" aż w głowie się nie mieści jak bardzo się pragnęliśmy, jak ryzykowaliśmy. Wszystko urwało się niemal jednego dnia, w sumie 2...

Często się spotykacie? Służbowo.

Regularnie, nie pracyjemy razem.

Też jak bym czytala o sobie ;) Chcesz go, a nie możesz chcieć...

Jedyna możliwość by cokolwiek zakonczyć to całkowita utrata kontaktu i widzeń. Bez tego nigdy nie wyjdzie się z uzależnienia.

To jest tak zagmatwane, że nawet trudno to opisać. Kluczową rolę odgrywa tu pożądanie. Wiadomo, że taka nieskonsumowana sprawa nęci, myślę, idealizuję, wyolbrzymiam itp. Gdyby to trwało dawno byśmyśmy się pewnie sobą znudzili, spowszedniałoby nam :) Dlatego nie wiem jak to przetrawić...

23:13 To niemal niemożliwe. Był okres, że nawet przestałam go lubić i tego się trzymałam, żeby "wytrzeźwieć" i było ok, ale po kilku miesiącach kilkoma gestami przypomniał, że pamięta...

Im częściej będziesz o nim myslec, przypominać sobie, wyobrażać tę oczywiście podkoloryzowaną wersję tym trudniej będzie CI się zdystansować, niestety wyobraźnia tak działa. Człowiek wmawia sobie najpiękniejszy obraz i pragnie wierzyć że to prawda. Kobiety tak pragną emocji że zbudują i całą bajkę by tylko wmówić sobie że to coś niezwykłego. Rozum mówi ze jesteś głupia ale przecież można to zignorować dla tej upragnionej chwili haju.

Jak wyłączyć wyobraźnię?

Wyłączyć się nie da ale można przerwać ciąg. Gdy czujesz ze odplywasz i zaczynasz myśleć jaki to wspaniały gość, którym de facto nie jest (gdyby to byl Twoj facet to bylibyście razem bez przeszkod i cierpienia) przerwij to zmieniając myśli na inny tor, na inną aktywnosc, po prostu zacznij coś robić choćby proste zajęcie byleby nie wpaść w wir myślenia i idealizacji faceta tylko dlatego bo wzbudził pożądanie. To żadna sztuka rozbudzić kobietę, sztuką jest zobaczyć jej wartość i niepowtarzalność.

I znów był taki obcy. Jego ostatnie gesty nic nie znaczyły. Ot męskie odruchy. Ale wystarczy nieodebrane połączenie w komunikatorze (wiem, że pomyłkowe, bo trwające sekundę, ale nikt się tak nie myli, a on 2 razy...). Jak znów będzie "taki" to znów się wyciszę, ale pewnie długo będę wyczekiwać okazji...

będziesz jak suka wylegiwać się u drzwi jego rodziny, jego domu, i krążyć, by przydupas chciał ci k****a wsadzić w pysk