Muszę się wygadać

Mam koleżankę od bardzo dawna. W sume nazwałabym ją przyjaciółką gdyby nie fakt, że kiedyś jej powiedziałam, że jest moją przyjaciółką, a ona coś zaczęła kręcić. Że mnie też lubi i tak dalej. Wniosek był jeden. Cóż, pamiętliwa jestem. Trochę czasu minęło. Ludzie porozjeżdżali się po świecie. Utrzymujemy ze sobą regularny kontakt. W zasadzie w moim mieście nie został żaden jej znajomy. Poszłyśmy do pracy, ja wyszłam za mąż i urodziłam dzieci. Teraz akcja właściwa. Pomagam jej finansowo, dużo wspieram, ale przyznam, że jestem trochę przytłoczona, bo ona zrzuca na mnie sporo swoich rzeczy tj. często prosi o przysługę. Gdzie trzeba postawić tę granicę? I jak to zrobić? Ktoś?Coś?

Jak pożyczyła pieniądze to nawet nie wie kiedy i ile. I to nie tak, że chciała mnie naciągnąć. Po prostu nie pomyślała o tym. Muszę myśleć za nią. Czuję niechęć i mam poczucie bycia wykorzystywaną. Mam też trochę dość załatwiania za nią rzeczy. Wiem, może nie jestem dobrą koleżanką, ale kolejny raz słyszę "bo nie mam się do kogo zwrócić". A w sumie ma tu rodzinę. Jakiś dalszych znajomych też. A mam wrażenie, że jestem tylko ja i ja.

up

up

to się wygadałam, szkoda, że nie trafiłam na kogoś, kto by odpowiedział.

ludzie z roboty powychodzili i hajda na weekend weź nie histeryzuj kto normalny siedzi na kafe w piatkowe popołudnie

to nie przyjaciółka tylko pijawka i wampir energetyczny

matka wielodzietna :D O weekendowej imprezie mogę zapomnieć. W sumie zapominam o każdej imprezie :(

gość dziś nie, nie jest. Dochodzę do wniosku, że to moja wina, bo wzięłam za nią odpowiedzialność i drażni mnie jak ona sobie radzi, czy raczej nie radzi. Za dużo też daję z siebie.

po pierwsze jak Ci to ciazy to zmian to. Utnij od razu albo po troche. Jak Ci lepiej. Mysl o sobie a i koleżance zrobisz przysługę bo bedzie musiała byc bardziej samodzielna.

ucieknij

gadaj

ja też muszę ale wszyscy gdzieś spieprzyli

dziab dziab dziab