Wiek dojrzewania a rodzice

Witam. Mam 15 lat mam kilka problemów o których chciałabym napisać.. Nie wiem czy to może naprawdę jakiś problem czy przechodzę tzw wiek dojrzewania. Zauważyłam ze odkąd pamietam to ciagle sobie szukam problemu. Jeden rozwiąże to szukam następnego. Teraz moim problemem są rodzice. Sama ich obecność mnie drażni wkurza. Najchętniej nie utrzymywałabym z nimi kontaktow jednak miałabym wyrzuty siemienia. Chce ubierać się jak chce żyć jak chce ale jak tylko słyszę słowo ze strony moich rodziców to traktuje ich atakująco bo mam wrażenie ze oni chcą mi układać życie. Wmówiłam sobie ze chcą we wszystkim decydować za mnie. Jednocześnie chce się trochę odciąć zacząć żyć własnym życiem a z drugiej strony czuje się rozdarta i nie wiem czy nie powinnam ich słuchać oraz ich rad. Moi rodzice maja trochę problemów i nie lubię patrzyć na nich jak się zamartwiają. Ciagle porównuje moich rodziców z innymi i wydaje mi się ze moi są dziwni, zacofani. Choć nie są tacy starzy i całkiem obeznani. Wydaje mi się ze wmowilam sobie jakaś paranoje przez co pomału zaczynam nienawidzić rodziców. WmWiam sobie ze oni mogą się obrazić ze mam inny gust bo gdy mówią ze im się podoba co innego to mam wrażenie ze chcą by mi tez się to podobało a jak nie podoba to mogą być źli czy smutni. To mnie wykańcza. Boje się ze to mnie wykończy i ze nigdy nie będę mieć własnego życia 

Up

cześć :)) Moim zdaniem przechodzisz po prostu okres buntu nastoletniego, przejdzie Ci to z czasem