Nie wiem co sie ze mna dzieje..

Kiedys bylam bardzo emocjonalna,spontaniczna. Teraz nie potrafie  juz taka byc, zwlaszcza jesli chodzi o kwestie damsko meskie. Nie potrafie sie zauroczyc,kontroluje emocje,nie wierze facetom i nawet mile slowa mnie nie ruszaja...bo wiem, ze oni potrafia tak do kazdej mowic, a w jednym tygodniu dawac oznaki zakochania kilku dziewczynom naraz.A ze nigdy nie potrafilam podejsc na luzie, tylko albo kogos traktowalam jak zwyklego znajomego, albo jak potencjalnego chłopaka to jestem rozdarta i coraz bardziej zła na wszystko, oczekuje braku wzajemnosci,niewiernego, niewystarczajacej milosci i nawet dbanie o siebie, nie sprawia mi radosci jak kiedys.Stalam sie zimna, smutna, jakbym zyła obok.Brak we mnie spontanicznosci, a wiem ze takie kobiety podobaja sie facetom, niewazne ze na chwile ale jednak. Szukam poczucia bezpieczenstwa ale juz mam coraz mniej nadziei na to i jedyne co czuje, to chec samobojstwa hm

niewiernosci*

Ja kobietom, bo potrafia dawac sygnaly odwzajemnienia kazdemu 

moze idz na terapie?

Napisz do mnie, mam profil na sympatii "nieinteresujemnieseks", szukam kogoś z Poznania, do wspólnego gotowania w niedziele. Ja nie potraktuję Cię jak dziwaka. Bez podtekstów, bez uśmieszków, czysta niedziela. Kupuję składniki, udostępniasz urządzenia, talerze, sztućce. Rozmowa, konsumpcja, nic więcej. To nie jest oferta matrymonialna, ani nic w ten deseń. Osoby kochliwe proszę o nie pisanie. Nie interesuje mnie status, figura, wiek, zbliżenie. Gotowałem już na kuchence z puszki i w piekarniku z termoobiegiem, w małej kawalerce i wielkim 4M. Nie stanowi problemu żadna z opcji. Więcej w profilu.