Jestem schorowanym człowiekiem w wieku 21 lat...

 Witam,

Tak jak można po tytule wywnioskować, mam 21 lat, przez ponad rok należałem do tzw "Młodzieży NEET", chociaż nie do końca bo uczyłem się zaocznie, ale tak byłem klasyfikowany biorąc przez ten czas udział w różnych kursach zawodowych.

Sam nie wiem kiedy i dlaczego wypadłem z rynku pracy. Pracowałem od 16 do 18 roku życia, później ukończyłem szkołę, zdałem egzaminy zawodowe i dostałem załamania nerwowego.

Pomimo to, brałem udział w różnego rodzaju kursach i dopiero ostatnio udało mi się znaleźć pracę. Ale nie radzę tam sobie, ciężka, fizyczna robota, po której bolą mnie plecy, nogi i palce u rąk do tego stopnia że nie jestem w stanie zacisnąć pięści. Nie wiem, co mam robić, czy rzucić to zanim wyjadę z tej pracy nogami do przodu, czy nie, bo znowu będę musiał szukać pracy miesiącami. W tej pracy jest 3 kierowników, z jednym praktycznie nie mam żadnej styczności, drugi czyli kierownik mojego stanowiska pracy, który przez cały dzień roboczy daje mi zadania jest w porządku, a trzeci czyli kierownik całego zakładu, to cham i burak ale nie tylko dla mnie, dla wszystkich taki jest. Ogólnie ludzie są w porządku, atmosfera w miarę okej, tylko problem jest z tym że nie jestem w stanie tak ciężko pracować (przenoszenie rzeczy ważących po kilkadziesiąt kilogramów z miejsca na miejsce, to praca na magazynie, zero jakiejkolwiek technologii, wózka widłowego na który nawet mam uprawnienia, nic, przenoszenie wszystkiego gołymi rękami). Do tego mam pensję minimalną i umowę na okres próbny.

Nie wiem co mam zrobić, chciałbym zmienić tę pracę, ale na zasadzie żeby przejść z tej do innej od razu, a jak mam jeździć na rozmowy kwalifikacyjne jak pracuję od 6 do 14 i jeszcze dojeżdżam....

Ehh...