acha178

i to prawda, że dobrych ludzi Bóg chce u siebie

roza-rozumiem Cię w 100%.Ja mam 32 lata i od pół roku jestem wdową. Byłam 7 lat z mężem w małżeństwie a 17 w związku. To kupa czasu, miałam wielkie szczęście że miałam takiego męża. Choć minęło trochę czasu mi nadal jest ciężko. Moje życie legło w gruzach-siłę daje mi córka Zuzia(ma 14 m-cy).To było oczko w głowie taty. Obiecałam mu jedno-że córcia na pewno dowie się, jakim był cudownym człowiekiem i nauczę ją miłości do niego(jeśli to możliwe).Ona go nie pamięta,miała 9 m-cy. Z Twojej wypowiedzi bije spokój-zazdroszczę. Ja nigdy się z tym nie pogodzę, może tylko nauczę się żyć inaczej.Wiem, że nas widzi z góry i jest dumny, że jakoś sobie radzę (dał mi się czuć 3 m-ce po śmierci)Jeśli masz ochotę pogadać-to czekam acha178@wp.pl