frasquita

Nie no teraz już za późno, ale też finansowo bym nie wyrobiła, bo się w październiku do Niemiec przeprowadzam

Mam problem, nie wiem, czy jechać z pewnymi kolezankami na wakacje. Generalnie kończę właśnie studia i mam dobrą pracę. Po rozstaniu z ex w grudniu straciłam trochę znajomych i mam teraz tylko dwie koleżanki takie bliższe, jednak one się nie znają. Raz wychodzę na miasto z jedną, raz z drugą. Ta pierwsza zaproponowała mi, abym jechała z nią i jej koleżankami do Wiednia. Nigdy nie byłam z nią na żadnym wyjeździe, ale w sumie powiedziałam, że chętnie pojadę. Były urodziny tej koleżanki i poszłyśmy do kompleksu restauracji, ogólnie cały czas mówi jak to chciałaby mieć dużo starszego, bogatego faceta, założyła tindera na tych urodzinach i serio szukała sobie dużo starszego. Knajpa do której poszłyśmy też była pełna starszych facetów, mimo że ja się źle czułam w takim klimacie, bo jak byłam w związku to byliśmy w równym wieku. Ale ok. Potem zaczęłyśmy szukać innego miejsca, żeby zmienić bar. Ona negowała wszystkie moje wybory i wreszcie sama wybrała jakąś i ja mówię, że usiądźmy w środku, a ona że wytrzymam na zewnątrz i że poprosi dla mnie o koc. Już nie wiedziałam, co powiedzieć, bo źle się czuję jak ktoś za mnie decyduje. Cały czas było takie chodzenie tylko i patrzenie na tych starych facetów. Ogólnie to nie jest jakaś moja bliska koleżanka, ale jak mówię po rozstaniu straciłam paczkę znajomych, bo to byli początkowo ex znajomi, więc albo pojadę z nią i jej koleżankami na te wakacje, albo wcale, bo ta druga koleżanka studiuje medycynę i ma w wakacje praktyki, nie da rady. Ogólnie nie wiem, może nie będzie tak źle jak jeszcze jadą jej koleżanki, które kojarzę, one chyba nie są aż takie na kasę. Ale też się tak dziwnie czuję, bo nie założyły ze mną grupy razem na messengerze, żeby szukać noclegu, tylko wysyłają coś między sobą, a ta koleżanka mi osobno wysyła, co wybiorą. Myślicie że jechać? Czy nie przejmować się, że nie założyły ze mną wspólnej grupy na messengerze?

Powiedziałam że nie jadę, bez przesady razem się coś planuje. Byłam w Warszawie teraz na weekend ze znajomą dalszą, a najwyżej na dłuższe wakacje w tym roku nie pojadę

Dwa lata z rzędu byłam najlepsza na jednych studiach, mimo że robiłam dwa kierunki i byłam wtedy w związku. Pobierałam co miesiąc stypendium Rektora i dużo się uczyłam, ciężko pracowałam. Kierunek z kategorii medycznych. Wszystko się zapowiadało, że po licencjacie pójdę na magisterkę na tę samą uczelnię i znowu dostanę stypendium Rektora, które bardzo mi ułatwia życie na studia i nie jestem biedakiem, a zarazem nie muszę pracować i mogę w spokoju żyć i się uczyć. Mialam wczoraj egzamin ustny online z jedną wykladowczynią, która olewa studentów, nie przychodzi na zajęcia. Powiedziałam wszystko najlepiej jak umiałam i byłam przekonana, że dostanę 5, a ona powiedziała, ze tak dobrze mówiłam, to pewnie z prezentacji czytałam i sobie otworzyłam na pulpicie. Ja mowie, ze nie. Nie uwierzyła mi i w dodatku mnie nie słuchała podczas tego jak mówiłam, bo powiedziała, ze o czyms nie powiedziałam mimo ze mówiłam o tym. Dostałam 3,5 co jest jak dla mnie bardzo słabo i aż nie mogę spać, i płaczę, bo straciłam jakiekolwiek szanse na stypendium, a tak dużo się uczyłam do tych wszystkich egzaminów i znowu będę biedakiem jak na 1. roku bez tych pieniędzy ze stypendium albo będę musiała pracować i się w pełni nie skupię na studiach. W dodatku teraz sobie mysle, ze jestem jednak beznadziejna z tych studiow, skoro ta kobieta mnie tak słabo oceniła. Nie wiem jak się z tym pogodzić i przestac plakac. Jakieś rady?