ana303

Ja również rodziłam w listopadzie i miałam już nie pisać bo uznałam że nie warto, ale teraz myślę że powinnam. Sama operacja super, dr Zalewski to świetny specjalista i przemiły człowiek. Cięcie zrobione profesjonalnie, szybko doszłam do siebie. I na tym kończą się pozytywy. Niestety mogę podpisać się pod wszystkim co piszecie. Położnych mogłoby w zasadzie nie być. Nie tylko nie pomagają lub robią to z wielką łaską ale są też mocno opryskliwe. Za każdym razem kiedy mąż po coś do nich szedł oglądały tv. Jasno okazywały niezadowolenie z faktu, że się im przeszkadza. W tym czasie dzieci na oddziale płakały... Raz na zadane pytanie usłyszeliśmy odpowiedź że przecież wszystko jest opisane w ulotkach (broszury jakie dostaliśmy po porodzie). W końcu stwierdziliśmy że to bez sensu i sami sobie lepiej poradzimy. Poradnictwo laktacyjne nie istnieje. Zależało mi żeby karmić piersią i kiedy mówiłam że moim zdaniem córka za płytko chwyta pierś położna tylko przytaknęła i wyszła... A ja głupia myślałam że może ktoś chociaż zobaczy jak karmię, pomoże, skoryguje. Pomyślałam, że źle trafiłam i spróbowałam tego samego z inną położną, reakcja była taka sama. Żeby być sprawiedliwą, muszę dodać, że pod koniec pobytu trafiła się jedna położna z ludzkim podejściem, której się cokolwiek chciało. Pomogła mi z pojawiającym się nawałem pokarmu i jestem jej za to wdzięczna. Niestety nie znam jej imienia. Ona też jako jedyna zainteresowała się moją blizną i opatrunkiem. Pediatra która do nas przychodziła również mogłaby popracować nad sposobem bycia i empatią. Zapytała mnie czy karmię piersią, kiedy odpowiedziałam zgodnie z prawdą że jeszcze nie mam pokarmu (co przecież jest zupełnie normalne po cc) ale walczymy i najpierw przystawiam małą a potem podaję butelkę to kazała mi pokazać piersi po czym bez uprzedzenia ścisnęła! je, wypłynęła kropelka i kpiącym tonem powiedziała: "a to co jest?". Córkę bardzo ciężko było wybudzić na karmienia i nie zjadała tyle ile jest w "tabelkach". Ciągle słyszałam że nie mogę głodzić dziecka. Kiedy usłyszałam to również od pediatry, powiedziałam że nie mogę obudzić córki bo chwilę wcześniej dostała glukozę od położnej po badaniu i śpi jak zabita to odpowiedziała tylko: "no tak... bo to uspokaja". Gdzie tu logika? Najpierw "uspokajają" dziecko glukozą (nie mam pojęcia ile razy dostałą ją wcześniej) a później straszą głodzeniem dziecka. W ogóle mam wrażenie że wszyscy tam traktują pacjentki z lekceważeniem. Kolejna sprawa - żółtaczka. Dostaliśmy lampę do naświetlania do pokoju. Z jednej strony dobrze bo dziecko było cały czas z nami. Z drugiej strony sami musieliśmy ją sobie podłączyć, wyłączyć, nawet sami zdecydować ile powinna leżeć pod tą lampą w ciągu nocy bo nikt nie potrafił udzielić jasnej informacji. Nikt ani razu nie zajrzał i nie skontrolował tego. Mało tego, położna NIE POTRAFIŁA założyć dziecku okularów ochronnych. W końcu zrobił to mąż. Sprawa wyposażenia sal jest drugorzędna ale jednak mówimy o prywatnej klinice więc można by się spodziewać czegoś więcej niż niewygodnego łóżka. Najbardziej brakowało mi fotela, krzesła, czegokolwiek z oparciem gdzie mogłabym karmić. Sale ogólnie nadają się do odnowienia. Dodam jeszcze, że przyjechałam do porodu z rozpoczętą akcją i nie było dla mnie zbyt komfortowe wypełnianie wszystkich dokumentów stojąc w recepcji ze spływającymi po nogach wodami płodowymi.

39+0

Więc będziecie przede mną Jak nastroje? Chyba niedziela będzie najgorsza.

Ja też mam tego dnia i myślałam że to będzie któryś z dwóch wymienianych wcześniej lekarzy wiec nie dopytywałam. Teraz mnie zaskoczyłaś, nie wiedziałam że jest ktoś jeszcze. Trochę się zaczęłam denerwować bo o nim nie wiem nic. A tak zmieniając temat, co sądzą Wasi lekarze prowadzący o decyzji porodu w prywatnej klinice, często daleko od miejsca zamieszkania. Mają jakieś obiekcje?

Hmm może w tym terminie wolny był tylko jeden i dlatego nie pytali, nie wiem. W każdym razie mam nadzieję, że kto by to nie był, będzie dobrze. Ja po prostu lubię mieć wszystko zaplanowane i wiedzieć wcześniej co i jak Najgorsze dla mnie jest czekanie więc to będzie ciężki tydzień.

Pewnie że się martwię. Tym jak i tysiącem innym spraw zastanawiam się jak się spakować. Zakładam że będę 2 doby ale co jak trzeba będzie zostać dłużej. Daleko od domu wiec nikt niczego nie dowiezie a mąż wyjść nie może bo już nie wróci. Nie chce też jechać za bardzo obładowana

Mam ten sam termin na cc i to też będzie 39+0