NES.

Myśląc rozsądnie, jestem zwolenniczką raczej małych kroków konsekwentnie prowadzących do celu. Niestety życie pokazuje, że działam raczej na zasadzie wielkich i gwałtownych zrywów wolnościowych - niestety bardzo krótkotrwałych. Następnie przechodzę w bierne wyczekiwanie i/lub stan całkowitego uśpienia.

Żyję tak na standby'u aż do kolejnej katastrofy i kolejnego przebudzenia, do kolejnego krótkiego zrywu. To jest chyba to, co najbardziej chciałabym w sobie zmienić. Podjąć maraton zamiast sprintu. Rzecz w tym, że należę do osób wyjątkowo niecierpliwych, mających słomiane zapały, choć wciąż chodzi o zestaw podobnych celów, które chciałabym osiągnąć. 

Wychodzi na to, że muszę nauczyć się działać wbrew własnej naturze, aby osiągnąć to, na czym mi zależy.