do mężatek i żonatych

czy waszym zdaniem warto wychodzić za mąż, żenić się? czy jest w ogóle możliwym, aby budzić się przez całe życie - obok jednej osoby - z uśmiechem na twarzy? aby patrzeć na tę osobę z miłością przez kilkadziesiąt lat /jak Bóg da!!/? i nie chodzi mi tu bynajmniej o decyzję: ślub czy życie na tzw. kocią łapę. tylko bardziej o to czy w ogóle warto porywać się na tak poważne deklaracje: że na zawsze, że nikt inny.. czy są wśród was pary, gdzie nie było nigdy zdrady? osoby które są zafascynowane swoimi mężami/żonami po kilku/kilkunastu/kilkudziesięciu latach małżeństwa? dla których ich partnarzy są przyjaciółmi i jedynymi bywalcami ich sypialni?

Nie jestem mężatką, ale jestem pewna, że można budzić się przez całe życie u boku jednej osoby z uśmiechem, kochać jedną osobę, nie zdradzać, być szczęśliwym ( szczęśliwą). Tylko trzeba trafic na tą własciwą osobę :O

wiec się nie wypowiadaj bo pytanie nie było do ciebie skierowane a i doświadczenia w tej sprawie nie masz. Do autorki - znam takie pary, ale niestety to rzadkość w dzisiejszych czasach. Ale spróbować warto. W końcu to od tych dwojga ludzi zależy jaki sobie związek wypracują. Jeśli się będziecie starali, to jest duża szansa, że bedzie dobrze. Tylko trzeba mieć w pamieci, że nic nie jest dane tak po prostu - sam "papierek" nie gwarantuje stałości związku, trzeba o niego dbać, codziennie.

Jestem mężatką co prawda bardzo krótko -2 lata (przed ślubem byliśmy razem 6 lat) decyzja o ślubie była najlepszą jaką w zyciu podjęłam. Myśle , że trafiłam na swoją drugą połówkę. Kocham i jestem kochana a mój mąż to okazuje na każdym kroku poprzez słowa , gesty drobne prezenty bez okazji itp Teraz spodziewamy się dziecka i jesteśmy bardzo szcześliwi