Jak teraz to naprawić??, Już się nie da

Adama poznalam w szkole, jest dwa lata młodszy, sytuacja dość dziwna zaczęla się dziać między nami, kiedy Adam zauważył mnie pośród innych, a później po kilku rozmowach zaczęłam czuć, że coś się dzieje, ale po czsie, nasze rozmowy nie były spójne, lekko udawane, sztuczne, wymuszone, nie wiem jak jeszcze je określić, minął rok, teraz nie rozmawiamy, ja mu powiedziałam, że go nie kocham, on , że kocha magdę, no cóż, sama nie wiem, teraz znów zaczynam o nim myśleć, nie mogąc nic wymyślić

ja nigdy nie tracilam czasu na czekanie...Po prostu mowilam od razu o co chodzi...Po co cierpiec?? Lepiej wyrzucuc to COS z siebie...

teraz cięzko już do tego wrócić, żal mi trochę, bo mi nadal zależy

myślałam, że nam się uda, że skoro oboje się sobie podobamy to droga do bycia razem będzie prościutka, a tu się okazało, że wpewnym momencie zaczęliśmy mieszać, kręcić i nic z tego nie wyszło trochę niewypowiedzianych slów, niedpowiedzień, i wstydliwe spojrzenia