Kobieta bez winy i wstydu

Witam szystkie Szanowne Panie. Mam na imię Paulina, liczę sobie 28 wiosen. Skończyłam studia. Podobnie jak większość kobiet szukam swojej tożsamości, bo wychowano mnie w przeświadczeniu, że dziewczynka powinna być miła, uległa, mało jeść i prosić miłych ludzi o akceptację. A ja się zbuntowałam, ale konstruktywnie i szukam własnej drogi rozwoju. Za dużo w mojej rodzinie jest sfrustrowanych kobiet, które niespełnione w życiu, rodzą kolejne, które mają depresję. Bardzo chciałabym poznać kobiety, które pragną się rozwijać, szukać swojej drogi. Mam nadzieję, że będzemy mogły podzielić się doświadczeniami, może czasem smutkami. Paulina

witam, chyba ze mną jest podobnie, chociaż mnie przestano uczyć być damą kiedy skończyłam jakieś 10 lat. Nie poddawałam się obróbce :)

o to walczy partia kobiet www.polskajestkobieta.org

Czesc, mam tak, jak Ty, moze to ten wiek... :D Przestalam czekac na nagrody, ktore otrzymam za dobre zachowanie i ktore mnie uszczesliwia, zaczelam sie uszczesliwiac sama i... jestem szczesliwa :D

28 lat -ale masz refleks.

kobieto co ci w tym zyciu nie gra?????????????nagle sie po 28 latach obudzilas????

Chyba ktos tu nie zrozumial autorki.

a ja mam 27 lat, skonczone studia, faceta , ktory nie dajem i tego czego potrzebuje i brak planow na przyszlosc. Dopada mnie cos niebezpiecznego..

Jak sie jest mlodszym to czlowiek chce skonczyc studia, wyjsc za maz, znalezc prace, bo tak wszyscy robia. A jak sie dojdzie do momentu, ze powinno sie to zrobic, to sie czlowiek zaczyna zastanawiac czy naprawde TEGO wlasnie chce. Ja postawilam na siebie.

problem w tym , e ciezko mi jest postawic na siebie..musze wziac sie w garsc. Kiedys bylo inaczej..mialo sie krotkoterminowe plany.. skonczyc studia, obronic sie itd.. realne i dosc latwe. teraz? zostalo zycie..

Mysle, ze cale nasze zycie to ciag krotkoterminowych celow, skonczyly Ci sie tylko te narzucone, musisz teraz wymyslic sobie swoje wlasne. Pomysl, czego naprawde chcesz i do tego daz, satysfakcja gwarantowana.

i monotonia wkrada sie w to wszystko.. rano wstac, pojsc do pracy , popracowac, pojsc na lunch, wrocic, pracowac, wyjsc z pracy , dotrzec do domu , zrobic obiad, zjesc go, poczytac ksiazke , robi sie godz. ok 20.. czas pomyslec o kolacji, relaksujaca kapiel i spac.. :( rano budzik...

wiesz.. wczoraj facet stwierdzil , ze wspolne nasze zamieszkanie w jednym miejscu nie jest dobrym pomyslem , bo on ceni sobie wolnosc.. poczulam sie jak zbity pies z wystajacym jezyczkiem , ktory prosi o łaske pana.. tymbardziej , ze wczesniej mieszkalismy juz razem.. szkoda mi slow.. po 2,5 roku .. nie chce mi sie teraz z nim gadac nawet..

a plany? strasznie chcialabym pojechac do chin.. okropnie chce tego.. chcialabym zeby wkonu praca sprawiala mi satysfakcje (pracuje w zawodzie, ale to jednak nie to potrzebuje wyzwan), chcialabym w koncu czuc sie bezpieczna i poczuc choc odrebine stabilizacji w moim zyciu.., chcialabym znowu zacac sie usmiechac.. ..jest etgo mnostwo..

PRACA - poszukaj nowej, bardziej interesujacej. CHINY - uzbieraj pieniadze i jedz. Pewnie powiesz: latwo tak mowic... ale tak naprawde mozesz zrobic te 2 rzeczy, sa w zasiegu reki, tylko trzeba wyciagnac reke.