czy jeszcze warto walczyć o miłość

Nie wiem czy mam walczyć o swoją miłość. Właściwie to już się poddałam.Czy długo można znosić obojętność własnego męża, boli każde obojętne spojrzenie, brak czułości, dotyku, przytulenia.Co robić, sama nie wiem.

nie walcz szkoda życia lata lecą to nic nie da ,a jeżeli Ci na nim zależy spróbuj wzbudzić w nim zazdrość

anatek... u mnie jeste podobnie i walczę. Dopóki mam siłę... trzymam kciuki

U mnie tez tak jest, jeszcze walcze, ale nie wiem czy mi starczy sil.Jestesmy dopiero 7 lat razem, a co bedzie pozniej?

popoli... my 4 lata po ślubie, chcę wierzyć

Jesli kochasz to walcz, jesli masz jeszcze jakąś energię to ją wykorzystaj..Moim zdaniem naprawdę warto wlaczyć, nawet jeśli z tego nić nie wyjdzie to kiedys w przyszłości nie będziesz pluła sama sobie w brodę bo będziesz wiedziała, że wykorzystałaś maximum własnych możliwości w tej sprawie..

walcz o miłość zawsze warto walczyć

Ale my w przyszłym roku powinniśmy mieć 30 lecie ślubu.A znamy się od średniej szkoły.I nie wchodzi tu żadna zdrada.Jak mówi mój luby, coś się skończyło, a ja nadal go kocham.Niby wszystko w porządku.Łącznie z seksem:), ale wyraźny brak uczuć z jego strony. On czasami nawet na mnie się nie patrzy tzn.omija mnie wzrokiem, jakbym była powietrzem.Ale to cholernie boli.:(

Biorąc pod uwagę mój staż małżeński jesteście na początku tej drogi. Przez całe swoje 20-letnie małżeństwo miałam podobnie, walczyłam, próbowałam rozmawiać, coś ustalić, uzgodnić i co??...totalna porażka, dziś żałuję zmarnowanych lat, to ja przegrałam:( Nie zaznalam miłości, czułości, nic co żona powinna dostać chociażby namiastkowo od męża, a teraz mając już swoje latka staję nad przepaścią i oceniam przeszłość z ogromną goryczą. Zastanówcie sie dobrze dopóki jesteście młode, atrakcyjne, pełne życia, wszystko przed Wami. Nie dajcie zmarnować sobie najpiekniejszych lat, potem zostaje tylko żal i gorycz.

anatak , jestes lepsza z tym stażem:)

To po tylu latach, moze tak juz sie dzieje

Wlasciwie, tak sobie mysle, po co tak walczyc, jesli i tak sie nie dostaje czulosci. Jak wywalczam czasem, to przeciez to nie jest spontaniczne z jego strony, tylko wymuszone. A tak by sie chcialo..

popoli, zadajesz wyżej pytanie: co bedzie później....później może byc tylko gorzej i nie chcę Ciebie tu specjalnie martwić, piszę na podstrawie swoich przeżyć. Z każdynm rokiem było gorzej i gorzej, popadałam w depresje, on sie rozwijał - ja poświęciłam rodzinie , dziś mam gó***:(

Tak mi sie wydaje, ze jest coraza gorzej...Chociaz po 4 latch bylo nagle lepiej i czulosc i zrozumienie, ale nie wiem czemu.. Teraz 7 leci i musze prosic o przytulanie, bo sam sie nie domysla. Tak zazdroszcze moim rodzicom, ze sa taka udana para, tak sie kochaja, nadal:(

Kiedy przypominam sobie moją żebraninę o przytulenie czy objęcie, to dziś mam ściskanie w żołądku, jak mogłam byc tak naiwna. Wieczorami przegrywalam z telewizorem, ważniejsze były programy w tv niż przytulająca się żona, ważniejsza praca niż depresja żony, ważniejsze wszystko ode mnie:(

było naprawde pięknie, ale przyznam się, że przyczyną może byc pojawienie się pewnej osoby, nic dla mnie nie znaczyła, to chwilowe zauroczenie, ale on o tym pamieta, moze msci się. tamtemu oddałam tylko ciało, impomował mi, ale duszą byłam wciąż przy męzu. smutno mi, że dalam się omamic pikaczu:-o

najgorsze w tym wszystkim, że nie było tak źle.zawsze bardzo kochaliśmy się. niektórych ludzi wprost to drażniło. ale od kilkum lat coś tam mi brakowało.myślałam, że po prostu się czepiam.wiadomo że nie może być zawsze pięknie.On mówił jeszcze dwa miesiące temu , że postara się odbudować swoje uczucie do mnie, bo my o tym rozmawiamy, ale dzisiaj wysłałam mu sms, że daje mu wolną rękę, niech robi co chce.przegrałam.

popli, a może przechodzicie kryzys? jesli tak, to pól biedy, jest stanem przejściowym, gorzej kiedy ten kryzys trwa 10-15 lat

anatek z 10 53 to nie ja!!

dlaczego tak zabiegacie i żebrzecie o miłość? to faceci powinni o was zabiegać a nie wy o nich! trochę godności! i wiary w siebie! tego kwiatu to pół światu! nie patrzy na ciebie, omija cie wzrokiem? łojejej ale się narobiło wiatru w dupie, no i co z tego?! to i ty na niego nie patrz! idź do fryzjera, maluj się, strój, kupuj sobie biżuterię, a on niech myśli i pęka z zazdrości, głupia ty jedna z drugą!

Mi się wydaję, że tu chodzi o to, że jeśli się kogoś kocha to warto walczyć..bo co to za życie bez miłości..wiadomo może się nie udać i możemy dostać po dup*** ale również może się udać..3mam kciuki za autorkę topiku

U mnie jest odwrotnie, chętnie bym się też dowiedziała jak to rozwiązać w drugą stronę, jak dawać tę czułośc po kilkunastu latach

ja postawiłam na swoim przez kilka lat to ja prosiłam o miłośc dzisiaj kiedy mój sie opamiętał kocha szale za mną ja się wypaliłam jestem nieczuła nie wrażliwa ciągle mszczę się na nim a on chodzi ipłacze i prosi o miłość

ale cytrynko czy teraz jesteś szczęśliwa mszcząc sie na nim, mi to nie pasuje, niestety :(

Walczyłam i jeszcze walczę, ale pomału się wypalam, zaczyna brakować mi sił. Jesteśmy ze sobą 7 lat, 2,5 roku po ślubie. Przytula mnie raz dziennie, jak dobrze pójdzie - jak wraca z pracy, czasami na dobranoc, to jest żenujące. Kiedy się o to upominam w ciągu dnia to oczywiście słyszę \"przecież już cię dzisiaj przytulałem\". Czuję się jak żebrak. Najlepiej przytulić się samemu, nic nie mówić, ale dlaczego tak musi być? Chciałabym poczuć, że jestem potrzebna, że mu na mnie zależy. Nie ma nic gorszego od obojętności. Rozmawiać oczywiście nie chce, jak to facet. Ostatnio cały czas są kłótnie albo ciche dni. Kłótnie o przytulanie, żałosne ale prawdziwe. Przecież kobieta potrzebuje adoracji, kwiatka od czasu do czasu, ciepłych słów, już takie jesteśmy. To mężczyzna ma swoim dużym ramieniem objąć, pogłaskać, szepnąć coś do ucha. Kiedyś tak było, ale teraz... Czy on się zmieni? Myślę o rozstaniu.