Wyszłam za mąż i fatalnie się czuję.

Nie chcę przez to powiedzieć, że żałuję, bo nie żałuję, tylko nie spodziewałam się, że będzie mi z tym tak ciężko, a jest mi bardzo ciężko. Ślub był kilka dni temu,zaraz na drugi dzień zabraliśmy sie za remont, który trwał kilka dni, teraz będzie przeprowadzka do innego miasta, ze wzgledu na pracę meża, ja z własnej zrezygnowałam, bo bardziej opłaca sie nam ta jego praca. Także wyprowadzam sie do obcego miasta, gdzie nie mam na razie pracy, ani nikogo poza moim mężem. Wszystkie te decyzje podjęliśmy wspólnie i nie winię go za moje samopoczucie, alejest mi cieżko. Gdy mu to mówię, to on mi mówi, że tak nie można, i w zasadzie to mnie boli najbardziej. Bo przecież nie będę przed nim udawać.

niestety w życiu małżeńskim trzeba umieć iść czasem na kompromisy, ale trzeba też wiedzieć jak daleko. Nie możesz calego życia poświecic mężowi, bo nagle pewnego dnia obudzisz się rano i uświadomisz sobie, że jesteś niczym, że jesteś tylko dla niego, że nie masz swojego życia, trzeba ze sobą dużo rozmawiać, szukać wspólnych wyjść, i nie poddawać się, to dopiero początek waszej drogi.. powodzenia :)

To nie jest tak, że ja sie poświęcam. Z ta przeprowadzką i pracą tak akurat wyszło, ale oboje tak zdecydowalismy, bo to jest dla nas materialnie korzystniejsze. Rozmawiamy dużo,tylko ze ja jestem taka, że otwrcie mowie o tym, czego sie boje, on tez nie ma z tym wiekszych problemow, tylko jst wiekszym optymista niz ja. Ale czasami odnosze wrazenie, ze on ma do mnie pretensje o to ze nie jestem taka jak on.

Wiadomo, że na żadnym forum nie znajdę rozwiazania swoich problemów, musze ich szukać w swoim małżenstwie, a najlepiej w sobie. Pozdrawiam wszystkie mężatki i nie tylko:)

a do jakiego miasta się przeprowadzilaś?

przeprowadzam sie do opolskiego

szkoda:) bo mam ciut podobnie:)

Nie wiń za to wszystko swojego małżeństwa. Jesteś po prostu w stresującej sytuacji życiowej, zmieniasz miejksce zamieszkania, będziesz daleko od rodziny i przyjaciół. Wiele się ostatnio w Twoim życiu zmieniło. Musisz być silna i przetrwać to. Będzie tylko lepiej. Pozdrawiam!

Hej nie przejmuj się tak ludzie z OPOLSKIEGO nie gryzą :-) Mieszkałam tam jakies 23lata i nie było zle. Od roku mieszkam w Niemczech,tez rzuciłam wszystko po to zeby byc z moim ukochanym i nie załuje.Mój niemiecki nie jest najlepszy :-O a jakos sobie radzę. Nastaw się pozytywnie!!!!!!!!!!!!!!!! Nie martw się,jak będziesz mieszkała w bloku to pamiętaj o tym zebys to Ty pierwsza zaczęła mówic ludziom "dzien dobry" a zobaczysz ze szybko ktos do Ciebie zagada i szybko się zadomowisz.