Tak bardzo mi Go brakuje...

Ponad miesiac temu zmarl moj ukochany tata... Ogolnie trzymam sie bardzo dobrze, wszyscy, az sie dziwia, ale sa momenty kiedy mysle o tym, ze juz Go nie zobacze, nie porozmawiam z Nim, nie zobacze Jego wyglupow, ze po prostu fizycznie Go nie ma i totalnie sie rozklejam... Mam 22 lata, cale zycie przede mna, a Jego juz nie ma, nie zobaczy co osiagne, jak bede zyla... ;(. Tesknie...

ja mam podobie z tym że mój tata zmarł jak ja miałam 14 lat, czyli 9 lat temu,i małam te same myśli, że nie pozna mojego męża nie zobaczy wnuk€w. Coż na to poradzić, nić. bo nie wiem co by się robiło, to zycia mu n9ie wrucimy, i z tym się już tzrzeba pogodzić.ludzie umierają, rodzą się, a życie trwa dalej.

Moze to glupie pytanie, ale jak duzo czesu zajelo Ci pogodzenie sie z tym i brak placzu na takie mysli? :(

wiem rozumiem twoje pytsanoie, sama myślałam że nie będe nigdy w stanie, m€wić o moim ukochanym tatusiu, bez płaczu, a tu jednak. ok 7 lat.ale, i zdarz się czasami że pop.łaczę za nim, jak go wspominam, albo opowiadam o nim.jak by wyglądał, jakby daklej żył, co by się zmieniło w jego życiu, i naszym. kocham go dalej, mimo tylu lat, i na zawsze pozoostanie w moim sercu.wychowywać się bez ojca, to jests straszna rzecz. ale cóż na to poradzić. Może też dużo dało to, że mam już swój wiek, i do pewnych rzeczy podchodzi się zupełnie inaczej, mająclat naśćie.wydoroślałam. są takie momęty, kiedy wyglądam np. przez okno, i go widzę jak wychodził z domu, jak był ubrany, ten specyficzny chód.schodz4enie po schodach.leżenie nałużku, zapach jego perfum€w, po wyjściu z łazienki, jego specyficzne przytulanie, takie silne, bezpieczne, a zarazem delikatne,a przy tym delikatne kołysanie, do dziś pomiętam co mówił, niektóre rzeczy.... tego się nie zapomina, na pewno byłby zadowolony z nas, i byłoby łatwiej nam w życiu.

Mam core 8 lat - zostalo mi 14 lat zycia :(

Wlasnie u mnie to jest dziwne bo nie placze jakos bardzo duzo bo wiem, ze by nie chcial - on cieszyl sie zyciem do konca, ale ta tesknota mnie miazdzy :(. Ups przykro mi strasznie a skad tak dokladne wyliczenie? Nic nie da sie zrobic?

tak z perspektywy czasu określam. pozdraiam.

Sama nie wiem co chcialabym uslyszec... Wiem, ze trzeba czasu i nikt mi nie moze pomoc ani w zaden sposob nie jestem w stanie tego przyspieszyc, ale wlasnie nie znosze tych chwil pustki, zniechecenia przez tesknote wiec napisalam, sama nie wiem na co liczylam, ale dzieki i rowniez pozdrawiam!