ciąża to nie choroba,ale...

wszyscy wokół mnie próbują mi dać do zrozumienia,że powinnam zrezygnować ze wszystkiego co dotąd przynosiło mi radość a ew. mogłoby zaszkodzić dziecku-np jazda samochodem.Czy wy tez tak macie, a jesli tak to jak sobie radzicie z tym problemem?

Niestety - kobieta w ciąży, zwłaszcza, jak \"już widać\" staje się \"własnością ogółu\" :( Mnie też to strasznie wkurzało, jak ktoś mi dawał jakieś \"dobre rady\", ale ja sobie nic z nich nie robiłam, mówiłam\"dziękuję\" i robiłam swoje. A dużo tego było... W 23 tygodniu poleciałam samolotem do Francji na 2 tygodnie. W 25 tygodniu pojechałam nad morze do pracy w charakterze wychowawcy na koloniach - 2 tyg. Po koloniach spędziłam tydzień pod namiotem i wiosłowałam łódka po jeziorze. w 29 tygodniu pchałam samochód, bo zdechł na środku skrzyzowania (auto waży 1200 kilo, ale było z górki :) ) a w 9 miesiącu poszłam do pracy :) Co mnie najbardziej wkurzało - to, że każdy uważał, że może mnie dotykać po brzuchu, wrrrr :P Waliłam po łapach, niezależnie, kto to był.

Hej bardzo was prosze zagłosujcie na mojego Olivierka .Bardzo mi zalezy na nagrodzie. http://galerie.superfoto.pl/?g=132913&id=148769

heh dotykanie brzuszka to juz chyba standard jakby nie wiadomo co tam bylo :-P mnie najbardziej wkurzala tesciowa, ktora wyreczala mnie ze wszystkiego! i jej ciagle pytania czy jadlam i co :( niestety nie znalazlam na nia sposobu :-P no chyba ze ograniczanie \"wizyt\"

a mi się cholera chce papieroska i piweczko się marzy ... jestem w 32 tc

dzięki Jonka-ja z trudem opanowuję zdenerwowanie-jeśli ktoś mnie wyręcza w zmywaniu albo każe leżeć po obiedzie to się bardzo wpieniam:(nie potrafię powiedziec dziękuję tylko zaczynam pyskowac:(

z pchaniem auta to chyba przesada :) ale ja też się tak wygłupiałam niektóre mogą sobie na to pozwolić, niektóre muszą leżeć...

A jesteś na poczatku ciązy? Bo jak tak, to twoje reakcje są zrozumiałe - ja na początku obu ciąz byłam TAK WPIENIONA NA CAŁY ŚWIAT, że hej!!! Każdy mnie denerwował, nawet własna mama ;) To mija razem z mdłościami :) Acha - pozwól czasem się wyręczyć, zwłaszcza tatusiowi dziecka - niech mu to wejdzie w krew ;) To się przyda jak już dziecko będzie na świecie :)

Mamusia 23 - nie, nie przesada - mamy dość wiekowy samochód i akurat wtedy jechałam na wizytę do gina. zaraz po wyjeździe z parkingu pod blokiem, na skrzyżowaniu zgasł mi i nie mogłam go od nowa zapalić, bo \"zawiesił się \"rozrusznik. Pomaga walnięcie młotkiem w ten rozrusznik, ale do tego trzeba się położyć pod autem, a na środku skrzyżowania to trochę trudno. Więc go zepchnęłam spowrotem pod dom, a największy kłopot był z manewrowaniem :)

:)17 tydzień-czyli nie znowu taki początek:) .Tatuś jest bardzo przejęty i baaardzo pomaga:).Natomiast teksty babci czy mamy w stylu-myśl o dziecku a nie tylko o sobie (!) albo -najważniejszy jest dzidziuś-sprawiają ,że czuję się OKROPNIE-jakbym nie wiem jakie przestępstwa popełaniała.BLEE........

mnie też srasznie wkurzało i wkurza nadal (jestem w 34 t.c.) jak udziela mi się rad - "dobrych rad". to są takie bzdury, że słuchać mi się nie chce np. -nie noś łańcuszków na szyji bo dziecko będzie owinięte pępowiną, -nie używaj toniku do twarzy nie wiem o co chodziło bo używam nadal i nic się nie dzieje, -musisz jeść za dwoje - chyba bym pękła, -nie patrz przez dziurkę od klucza bo dzieko będzie miało wadę wzroku, - nie rób tego i tamtego GŁOWA MI PUCHŁA! Ale po pewnym czasie olałam rady, przesałam słuchać i robiłam swoje. Przez pół ciąży chodziłam do pracy i pewnie dalej bym chodziła tylko zaczęły się upałay i było mi trochę ciężko. Tydzień temu pomyłam sama wszystkie okna, chodzę codziennie na zakupy (oczywiście nie 100-kilowe), sprzątam, piorę, chodzę do kina, znajomych. Opalam się kiedy słoneczko grzeje (zasłaniam brzucholek), nie objadam się jak na razie przyłam 11 kilo i mieszczę się jeszcze w niektóre ciuchy sprzed ciąży, maluję paznokcie, farbuję włosy. Jak dotąd nic mi nie zaszkodziło, wszystkie badania mam "cacy". Musisz uodpornić się na rady i pouczania. Pozdrawiam serdecznie. KOCHAM SWOJA DZIDZIE!!!!! :) :) :)

przy pchaniu to się chyba coś mogło stać pewnie też bym przepchała ;) ale bezpieczniej jest kogoś poprosić ja jak byłam u babci męża to usadzili mnie w takim fotelu nisko, że brzuch się gniótł a potem nie mogłam wstać - a to wszystko dlatego że ponoć nie mogłam siedzieć na taborecie zgadnijcie kto na nim usiadł...... tak tak właśnie ta babcia :D

NIEDŁUGO URODZĘidzięki dodałas mi otuchy:)

Jonka - podziwam cię - nieźle dawałaś czadu ;) ja żyłam generalnie normalnie, ale musiałam ciut na siebie uważać (plamienia na początku, a potem skurcze). Samochód prowadziłam do samego końca - na szczęście akurat w tym okresie był tak miły i się nie zepsuł :D Byłam też na weekendzie wyjazdowym gdzie zachowywałam się jak wszyscy. Od czasu do czasu pozwalałam sobie na lampkę czerwonego wytrawnego wina i zdarzyło się parę łyków piwa, ale tego nisko procentowego - po prostu nie przepadam za tym trunkiem :) Szczególnie nie lubiłam jeśli w czymś wyręczała mnie teściowa, ponieważ i tak wciąż pytała co oraz jak zrobić, a poza tym czułam się nieswojo - dla mnie to nadal taka bardziej obca kobieta. Większość uwag i \"rad\" wysłuchiwałam ze spokojem i bez komentarza lub obracałam to w żart i robiłam swoje ;)

aaaa zabobony wszelkie zabobony działały na mnie jak czerwona płachta na byka i wtedy reagowałam czasem bardziej nerwowo :P oczywiście kompletnie nic sobie z tego nie robiłam :D

No widzę, ze nie tylko ja tak mam. Co prawda miałam troszkę zakrętów zanim zaszłam w ciążę, więc może to jest przyczyną tego, ze chuchają na mnie i dmuchają. Początki też cieżkie, przeszłam chorobę wirusową, o czym najbliższa rodzina wiedziała. Jedyne co mogę bez uwag, to spacerować i dużo odpoczywać. Zwłaszcza moja mama ciagle mi mówi, a że nie powinnam jeździć samochodem (jeżdzę jako pasażer), albo wykonywać jakichś prac domowych. Zawsze się wkurzam i kwituję to tym, ze najlepiej niech mnie zamkną i zawiążą w kaftan bezpieczeństwa, bo jestem w ciąży. Teściowa jest ostrożniejsza, ale to dlatego, ze przez "dobre rady" nasze początki były burzliwe. Skończyły się jej dobre rady - nastał spokój, więc pewnie dlatego nie narzuca mi niczego. Mąż zabrania mi jeździć do lasu, a ja tak lubię zbierać grzyby. A on mowi NIE, tam są kleszcze, w czym mam poparcie mojej mamy i swojej też. No może racja, ale czuję się jakby ograniczał mi wolność. Wrrrr.... Ja mu powtarzam NIE JESTEM CHORA, tylko w ciąży, kiedy się źle czuję, to źle i sama wiem, ze muszę odpocząć, poleżeć, przeciez nie chcę świadomie szkodzić dziecku. Ale bez przesady.