wierzyłam mu, że jestem wazna

to jest dziwne uczucie... poznajesz faceta, myslisz- nie ten, ale...moze dac mu szansę? skoro dotąd trafiałam pechowo... moze czas odwrócic los? no wiec spotykamy się- mam ochote na sex, nie ukrywam, więc daję się namówić. Nic nie czuję, tylko sex, tylko ciało, nie otwieram się, a ciało nie kłamie- nie czuję się kochana, nie kocham... brne dalej w nadzieji, ze kiedys moze coś poczuję... Facet nadal mnie namawia na sex, próbuję coś z siebie wykrzesać 3 razy...i nic. coraz gorzej. On mnie nie kręci. To tylko mój głód miłosci. Jednak chcę wiedzieć, że dla niego cos znaczę, zwierzał mi się, więc moze cos poczuł? mija trochę czasu, mało się widzimy- w rozjazdach... Nagle zaczynam wiedzieć, ze to cynik nastawiony na branie, że dzieli ludzi na przydatnych mu i nieprzydatnych, ciagle mnie wkreca w drobne przysługi i korzysta z mojej wiedzy zawodowej i umiejętności- ja go za to nie kasuję... bo liczę po cichu, ze gdyby on się trochę otworzył (moze zraniony?) gdyby był trochę inny, ja bym oddała mu to samo uczucie. a Tak jestesmy partnerami w walce- wet za wet, nie mogę mu odpuszczać i gram tak jak on- spóźnia się?- ja też, itd. W koncu mówi tak; gdybym chciał to mógłbym cie zmanipulować, bo się łatwo dajesz wkręcać. no szlag mnie trafił... bawił się ze mną jak z myszka od początku..... obiecałam mu pomóc w czymś, dzwoni i powaznym głosem mówi kocham cię. on ma uszkodzony panel uczuć czy jak?

no i w koncu w nocy ogladałam felliniego Noce Kabirii.... zobaczyłam tam ten sam schemat... chciałabym komus bezgranicznie uwierzyć... kochać...byc kochaną... jakie to beznadziejnie naiwne...

no i w koncu w nocy ogladałam felliniego Noce Kabirii.... zobaczyłam tam ten sam schemat... chciałabym komus bezgranicznie uwierzyć... kochać...byc kochaną... jakie to beznadziejnie naiwne...

dalas sie nabrac. nie ty jedna na tym swiecie. Przejdzie ci!

właściwie powinnam mu dziekować, bo dał mi niezłą lekcję, jak bardzo sentymentalna gąska siedzi we mnie samej... z drugiej strony nie chcę znać świata, w którym nie ma miejsca na zwykłą serdeczność, ludzkie ciepło, dobroć i zaufanie. Moje ciało czuje, spina się w jego obecności, czuję ciągłe napięcie i niepokój, tak jakbym oczekiwała na jakiś atak, czujna jak zwierzę mające instynkt przetrwania...

to mnie napawa nadzieją, że nie jest jeszcze ze mną tak źle...instynkt samozachowawczy, choć ułomny- jednak jest...

Ron, widze, ze tkwisz w swojej bajce jak i ja, ale uwierz mi, ze umiem docenić dobroć i nie kombinuje na wyrost.

:o

33

no tak zmyla się...nie chcę pisa cpo proznicy, zajrzę tu jeszcze

ja mam podobnie :-( eh... życie

i własciwie kazdej dziewczynie w podobnej sytuacji doradziłabym jedno: odetnij się od faceta całkiem, już wiesz wszystko co powinnaś wiedzieć by móc wyciągnąć prawidłowe wnioski... tylko sobie samej to ciężko powiedzieć... w dodatku wściekłosć i urazona ambicja, trudno sie przyznac przed samą sobą , że mnie przekręcił, a ja sie dałam...