nie każda kobieta miłości jest warta

Co sprawia, że dziewczyna dla której było się wszystkim i która to nie wyobrażała sobie, że mogło by nie być mnie potrafi przekreślić wszystko co miało miejsce? Potrafi zdradzić. Okłamuje. Jak można odrodzić wiarę w ludzi? Byłem głupi. Doceniajcie szczerych i wiernych partnerów. Szanujcie szczęście i to, że ktoś Was kocha. Kocha naprawdę.

takich rzeczy niestety trzeba sie nauczyc... aby doceniać.

Wszystko można zniszczyć w jedną sekunde niestety. Jak zdradza tzn. , że nie kocha. Ciężko jest odzyskać wiarę i zaufanie. Teraz szczerych i wiernych partnerów trzea szukać ze świeczką. Właśnie skąd można wiedzieć czy kocha naprawde? Przecież Ty też myślałeś , że Cię kocha a jednak.

jak mozna "doceniać szczerych i wiernych partnerów"? A czy nie rozumiesz że nawet największy kłamca robi wrazenie szczerego i wiernego? Ja jestem właśnie po takim zawodzie i wciąż nie mogę do siebie dojść. Oszukał mnie ktoś komu ufałam ponad wszystko. Był tak szczery, prawdomówmy, wierzyłam!!! I co? Oszukał mnie, skrzywdził, zranił...

bo być może sam nie doceniłeś że ktoś kiedyś ciebie kochał.

Byłem pewien, że mogę jej ufać. Z zasady ufam ludziom. Nawet obcym a co dopiero własnej dziewczynie. Najorszemu wrogowi nie życzę zawodu, jaki mnie spotkał :(

\"sam nie doceniłeś że ktoś kiedyś ciebie kochał.\" Nie wiem, czy jest na świecie osoba nigdy nikomu nie wyrządziła krzywdy. Można to zrobić nawet nie będąc tego świadomym. Święty nie jestem i ukrywać tego nie mam zamiaru. Mam powodzenie u płci przeciwnej, może nawet zbyt dobre. Ale stawiałem zawsze sprawy jasno. Jeżeli wiedziałem, że to nie to to nie mówiłem, że jest inaczej. Gdy w końcu zdecydowałem się, na związek - okazało się, że dałem się omamić. Masz rację - byłem głupi. I piszę o tym, bo może ktoś kto to przeczyta uniknie tego, co spotkało mnie.

w miłości, jeśli jej nie zaufa, jeśli nie będzie jej pielęgnował. spotkało mnie to samo co Ciebie. od wielu lat myślę, że mężczyzna którego obdarzyłam tym uczuciem nie był tego wart. wiesz dlaczego? bo nie umiał mi siebie dać prawdziwie, bo nie potrafił rozmawiać ze mną o uczuciach, bo zbywał mnie pobłażliwym uśmiechem, kiedy tak bardzo pragnęłam go przytulić, bo oddalał się ode mnie kiedy byłam przy nim, bo nie doceniał tego, że go kocham i chcę być z nim.

A jak się na to patrzy z perspektywy czasu?

ale jak to jest naprawdę, tego chyba nie wie nikt.

z perspektywy czasu ? no cóż, dalej go kocham bo miłość nie wygasa tak szybko jak iskra w kominku. zostają wspomnienia ciepłych chwil. czasem myślę, że gdybyśmy umieli ze sobą rozmawiać, moglibyśmy być naprawdę szczęśliwi. miłość potrzebuje kompromisów. kiedy ich nie ma są tylko skrzywdzeni ludzie.