czy Wy też tak macie?

Dwadzieścia lata temu poznałam największą miłość mojego życia.Byłam małolatką miałam zaledwie 13 lat.Mimo że kontakt urwał się nam 13 lat temu a ja jestem już w związku małżeńskim w każdej chwili kryzysu czy to zawodowego czy partnerskiego wracam myślą do tamtego człowieka.Nie wiem co się z nim mogło stać.Nie mamy kontaktu już tak długo że powinnam chyba zapomnieć.Tymczasem natrętnie powracają wspomnienia.Czy to jakieś obsesyjne ??A może naprawdę kochałam tego mężczyznę ?

nieeeeeeeeeeeeee.... to jest typowa ucieczka do wyimaginowanego "zbawcy" (bo gdyby on to to, bo gdyby się udało to tamto itd) w chwilach gdy masz problemy w realnym życiu

pokręcona, pamiętasz Basię z \"Nocy i dni\" ? Ona miała tak samo. Przez całe życie :)

:)) pamiętam ale kurde to mało zabawne całe życie tak mieć :P

A może brakuje ci czegoś w małżeństwie?

Pokręcona Ta miłość sprzed lat ma nad Tobą taką władzę, jaką jej sama dajesz. Tamtą młodzieńczą miłość idealizujesz, bo nie było okazji, by sprawdzić jej siłę, a tym samym, by przekonać się, że jest zwyczajna :) Wspominasz ją z rozrzewnieniem, bo była niespełniona, ale jeśli życie potoczyłoby się inaczej i to z tamtą osobą byłabyś na dobre i złe to pewnie okazałoby się, że to żadna idealna miłość, tylko taka zwykła, ludzka. Taka sama, jaką darzysz teraz swojego partnera :) A przez życie nie da się przejsć bez problemów i gorszych chwil.

Stara Babo - zapewne masz rację ... ale wkurza mnie to strasznie że tamto cały czas jest obecne w moim zyciu.

tak

No wiesz jak Ci to delikatnie powiedzieć Gdy człowiekowi zle szuka w pamięci tych najmilszych chwil i dlatego tak wyidealizowalas swoja pierwsza milośc a co by było gdyby on był teraz Twoim mężem ...........tego niestety wiedzieć nie możesz a pisanie sobie \"Oper mydlanych\" pogarsza sytuacje w Twoim malzeństwie. Realizm to to czego Ci potrzeba .