Trochę optymizmu Wam się przyda !!!

Michał był zawsze w dobrym humorze i zawsze miał coś pozytywnego do > > > powiedzenia. W pracy był naturalnym motywatorem. > > > Jeśli jakiś pracownik miał zły dzień, Michał zawsze radził mu, jak > > > znaleźć pozytywną stronę tej sytuacji. > > > Obserwowałem jego zachowanie z dużym zaciekawieniem. > > > Pewnego dnia podszedłem więc do Michała i spytałem go: > > > Nie rozumiem cię. Nie można być tak pozytywną osobą przez cały czas. > Jak > > > ty to robisz? > > > Michał odpowiedział: > > > Każdego ranka, gdy się budzę, mówię sobie -Michał, masz dzisiaj dwie > > > możliwości - możesz mieć dobry humor albo możesz mieć zły humor. > > > I wtedy wybieram dobry humor. > > > Za każdym razem, gdy wydarza się coś niedobrego, mogę wybrać albo > bycie ofiarą, albo wyciągnąć z tego jakąś lekcję dla siebie. > > > I wybieram wyciągnięcie lekcji. > > > Za każdym razem, gdy przychodzi ktoś do mnie ponarzekać, mogę wybrać > > > zgodzenie się z nim albo pokazanie mu pozytywnej strony życia. > > > I wtedy wybieram pokazanie mu tej pozytywnej strony. > > > Zaraz, to nie jest takie proste! - zaprotestowałem. > > > Ależ tak, to właśnie takie jest - odpowiedział Michał. > > > Życie polega na wyborach. Każda sytuacja jest wyborem. > > > Ty sam wybierasz, jak zareagujesz na daną sytuację. > > > Ty wybierasz, jaki wpływ mają ludzie na twoje samopoczucie. > > > To ty wybierasz bycie w dobrym albo złym humorze. > > > Mówiąc krótko - to twój wybór, jak wygląda twoje życie . > > > Zapamiętałem, co powiedział mi wtedy Michał. > > > Krótko potem opuściłem firmę, w której wtedy pracowałem i otworzyłem > > > swoją własną. Straciliśmy kontakt ze sobą, ale często przypominałem > > > sobie Michała, gdy dokonywałem wyborów w moim życiu, zamiast tylko reagować na zmiany sytuacji. > > > Kilka lat później dowiedziałem się, że Michał miał poważny wypadek. > > > Spadł z rusztowania z wysokości prawie 20 metrów. Po 18-godzinnej > > > operacji i wielu tygodniach rehabilitacji został zwolniony > > > e szpitala z wszczepionymi w plecy metalowymi prętami. > > > Spotkałem się z nim jakieś 6 miesięcy po wypadku. > > > Zapytałem go wtedy, o czym myślał w chwili wypadku. > > > Pierwsze, co mi przyszło do głowy, to moja córka, która niedługo > miała > > > się urodzić - odpowiedział Michał. > > > Później, gdy już leżałem na ziemi, pomyślałem sobie, że mam dwie > > > możliwości: mogę wybrać - żyć albo umrzeć. > > > Wybrałem życie. > > > Nie byłeś przerażony? Nie straciłeś przytomności? -spytałem. > > > Michał kontynuował: > > > Moi znajomi byli wspaniali. Mówili mi, że wszystko będzie dobrze. > > > Aż do momentu, kiedy zawieźli mnie do szpitala i zobaczyłem twarze > > > lekarzy i pielęgniarek - wtedy naprawdę się przeraziłem. > > > W ich oczach wyczytałem - ;ten facet już nie żyje. > > > Wiedziałem, że muszę coś zrobić. > > > I co zrobiłeś? - spytałem. > > > Była tam taka duża, tęga pielęgniarka wykrzykująca różne pytania do > > mnie > > > - opowiadał dalej Michał. > > > Spytała, czy jestem na coś uczulony. > > > Tak- odpowiedziałem. > > > Lekarze i pielęgniarki przestali pracować, czekając na moją > odpowiedź. > > > Wziąłem głęboki oddech i krzyknąłem:; > > > Jestem uczulony na grawitację. > > > Oni zaśmiali się, a ja powiedziałem: > > > Wybieram życie. Operujcie mnie jak żywego, a nie jak martwego. > > > Michał przeżył dzięki umiejętnościom lekarzy, ale również dzięki > swojej > > > niesamowitej postawie. Nauczyłem się od niego, że codziennie możemy > żyć > > > pełnym życiem. > > > To nasz wybór. Postawa jest wszystkim. > > > Masz teraz dwie możliwości: > > > Możesz wyrzucić tę historię i zapomnieć o niej. > > > Możesz opowiedzieć ją ludziom, na których Ci zależy. > > > Jeżeli to opowiadanie spodobało Ci się, wyślij je do swoich > > znajomych, a > > > zobaczysz, jakie pozytywne reakcje nastąpią z ich > > strony! > > > > > > > >